Γιώργος Σαραντάρης: Το εύκολο θύμα!

Βγάλαμε πάλι λαυράκι! Πηγή εικόνας, εδώ! Γιῶργος Σαραντάρης (Κωνσταντινούπολη 1908 - Ἀθήνα 1941): ποιητής, φιλόσοφος καὶ δοκιμιογράφος. Ουσιαστικά: Το εύκολο θύμα της Παρά- ποίησης! Απολαύστε τον!!! Ἡ ποίηση (Πρόλογος) Δὲ μπορῶ νὰ βρῶ πιά, τί θέλει νὰ πεῖ ποίηση. Μοῦ διαφεύγει. Τὸ ἤξερα, ἀλλὰ τώρα μοῦ διαφεύγει. Ἂν κάποιος μοῦ ρωτήσει αὐτὴ τὴ στιγμή, θὰ ντροπιαστῶ. Γιατὶ ἐξακολουθῶ νὰ εἶμαι ἐνδόμυχα βέβαιος πὼς ἡ ποίηση εἶναι μιὰ οὐσία, ἀπαράλλαχτα ὅπως καὶ ἡ ζωή. Καὶ κρύβω, κρύβομαι, κάτι κρύβω, ἀπὸ κάποιον κρύβομαι. Σὰ ν᾿ ἀρχίζω νὰ γίνομαι τρελός, καὶ νὰ ντρέπομαι. Ἀλλὰ ἡ ποίηση; Κάποιος θὰ σταθεῖ ἱκανὸς νὰ πεῖ στοὺς ἄλλους, ὄχι σ᾿ ἐμένα ποὺ ἂν καὶ τὸ ξέρω φεύγω, τί εἶναι ποίηση! Εἶναι μία γυναῖκα Εἶναι μία γυναῖκα καὶ τραγουδᾷ Θὰ γίνω σὰν τὴ θάλασσα ποὺ βρέχει τὴ ζωή μας Θὰ γίνω περιστέρι Θὰ γίνω σὰν τὴ θάλασσα ποὺ εἶναι πάντα μπροστά μου Καὶ μ᾿ ἀκλουθᾷ ὅταν περπατῶ Καὶ μ᾿ ἀκλουθᾷ ὅταν κλαίω Καὶ μὲ παρηγορεῖ τὴν ὥρα ποὺ δὲν φταίω Τὴν ὥρα ποὺ τὴν πατρίδα μου νείρομαι Τὸν ἔρωτα ἢ τὴ χαμένη ἀγάπη. Νὰ κοιμᾶσαι νηστικός Νὰ κομᾶσαι νηστικός σὲ μία σοφίτα Νὰ εἶσαι ὁ τεμπέλης τοῦ σπιτιοῦ Νὰ γίνεσαι σκουπίδι Ὅταν ἀνοίγεται ἕνα λερωμένο στόμα Θὰ σηκώσω τὸ γιακὰ Γιὰ νὰ φύγω σὰν ἕνας λῃστὴς Ἀπὸ τὸ δικό μου σπίτι Θὰ κοιμηθῶ στοὺς δρόμους Γιὰ νὰ νιώσω ὁλάκερη τὴν πολιτεία Νὰ τουρτουρίζει μαζί μου Στὸ παλτό μου ἔχω ἕνα λεκὲ Ἀλλὰ εἶναι καλὸ ποὺ δὲν τὸν βλέπω Θὰ τὸ ξαπλώσω χάμω Καὶ θὰ στρωθῶ πάνω του Νὰ πιῶ λίγη βραδυὰ Στὴ γωνιὰ τοῦ ἔρημου κήπου Θὰ αἰστανθῶ τὴ σελήνη Ὅπως δὲν αἰστάνθηκα τίποτε Στὴ ζωή μου Θὰ τὴν αἰστανθῶ στὰ χείλια μου Σὰν ἕνα ἀχλάδι Στὰ μάγουλα Σὰν ἄλλα μάγουλα. Ἡ καρδιά μας Ἡ καρδιά μας εἶναι ἕνα κῦμα ποὺ δὲν σπάει στὴν ἀκρογιαλιά. Ποιὸς μαντεύει τὴ θάλασσα, ἀπ᾿ ὅπου βγαίνει ἡ καρδιά μας; Ἀλλὰ εἶναι ἡ καρδιά μας ἕνα κῦμα μυστικό, χωρὶς ἀφρό. Βουβὰ πιάνει μία στεριά. Καὶ ἀθόρυβα σκαλίζει τὸ ἀνάγλυφο ἑνὸς πόθου, ποὺ δὲν ξέρει ἀπογοήτευση καὶ ἀγνοεῖ τὴν ἡσυχία. Σελήνη Ἀπὸ ἕνα θαῦμα Ἀπὸ ἕνα πρόσωπο πρωίας Παίρνεται ὁ θυμός μου Σελήνη ἀθρόα παρουσία Ἑλένη ἡ καμπύλη τοῦ κόσμου M᾿ ἐβένινη σημασία Ἡ πύλη ἀνοίγει στὸν ξένο Στ᾿ ἀγέρι T᾿ ἀλέτρι ὀργώνει τὸν κάμπο Ἐκεῖ ποὺ δὲ βλέπει ἡ καρδιὰ Βελάζουν τ᾿ ἀστέρια στὴν κρύπτη Πηγή Γιῶργος Σαραντάρης – Ποιήματα