Μετάφραση

Ελληνικό Δίκτυο Ορολογίας για την ελληνική γλώσσα και μετάφραση 16/10/2015 Το Ελληνικό Δίκτυο Ορολογίας αποτελεί μια σημαντική πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που αποσκοπεί να εξασφαλίσει τον συντονισμό της ελληνικής ορολογίας που χρησιμοποιείται στα κείμενα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και γενικότερα την ορολογική υποστήριξη των μεταφραστικών εργασιών και της δημόσιας διοίκησης σε Ελλάδα και Κύπρο. Στο πλαίσιο του Δικτύου θα λειτουργεί και υπηρεσία επείγουσας απόδοσης όρων που θα απαρτίζεται από ομάδες εργασίας του Δικτύου για συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα προτεραιότητας. Στόχοι του Δικτύου, που ιδρύθηκε στις 3 Απριλίου 2015, είναι η καθιέρωση και χρήση κοινώς αποδεκτής ελληνικής ορολογίας και η βελτίωση της ποιότητας επικοινωνίας στην ελληνική γλώσσα. Αποτελεί χώρο επικοινωνίας και επαφών μεταξύ οργανισμών και φορέων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη συγκέντρωση ορολογικού υλικού, την απόδοση καινοφανών όρων στα ελληνικά και την υποβολή προτάσεων βελτίωσης των διαθέσιμων πόρων (κυρίως της ΙΑΤΕ-Ιnteractive Terminology for Europe), την ποιοτική αναβάθμιση των ορολογικών εργασιών και την καλύτερη αξιοποίηση ορολογικών πόρων, βάσεων και πληροφοριακών συστημάτων και πληροφορικών εργαλείων στη μετάφραση. To Eλληνικό Δίκτυο Ορολογίας έρχεται να καλύψει μια σειρά αναγκών που προκύπτουν από τα εξής: α) Η ενωσιακή νομοθεσία ενσωματώνεται στην εθνική, β) Τα κείμενα της ΕΕ καλύπτουν πολλούς τομείς, γ) Κάθε τομέας έχει εξειδικευμένη ορολογία, δ) Υπάρχουν συχνές διαφορές με επίσημα έγγραφα κρατών μελών, ε) Είναι αναγκαία η ανανέωση μεταφραστών λόγω ορίου ηλικίας, στ) Υπαρχει ανάγκη συνεργασίας μεταξύ Επιστημόνων/Μηχανικών με τους Επαγγελματίες του Γλωσσικού κλάδου, ζ) Απουσία Εθνικών Δικτύων Ορολογίας Ελλάδας/Κύπρου. Συμμετοχή στο Δίκτυο Στο Δίκτυο μπορούν να συμμετάσχουν δημόσιοι φορείς, επαγγελματικές και επιστημονικές οργανώσεις, ιδιωτικά ιδρύματα και οργανισμοί που δραστηριοποιούνται σε θέματα ελληνικής γλώσσας, μετάφρασης και την ορολογίας. Μπορούν επίσης να συμμετάσχουν τα μέλη των παραπάνω φορέων, οργανώσεων, ιδρυμάτων ή οργανισμών αλλά και μεμονωμένοι επαγγελματίες που εργάζονται από κοινού ή σε ατομική βάση. Όσοι επιθυμούν να γίνουν μέλη τους Δικτύου αρκεί να συμπληρώσουν το σχετικό έντυπο και να το αποστείλουν στη διεύθυνση DGT-EL-DIKTYO@ec.europa.eu. Η συμμετοχή στο Δίκτυο είναι ελεύθερη για όσους το επιθυμούν, υπό την προϋπόθεση ότι τηρούν τις απαιτήσεις της Συμφωνίας και του Κανονισμού Λειτουργίας που διέπει το Δίκτυο. Η συμμετοχή στο Δίκτυο είναι δωρεάν. Η συμμετοχή στις εργασίες του Δικτύου είναι εθελοντική. Το Δίκτυο περιλαμβάνει: Τη Γενική Συνέλευση, όπου συμμετέχουν όλα τα μέλη του Δικτύου και που συνέρχεται μία φορά το χρόνο. Την 15μελή Συντονιστική Επιτροπή, στην οποία προεδρεύει ο Προϊστάμενος του Τμήματος Ελληνικής Γλώσσας της Γενικής Διεύθυνσης Μετάφρασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Την Επιστημονική Επιτροπή από εμπειρογνώμονες στον τομέα της μετάφρασης και της ορολογίας. Προτείνει κάθε χρόνο στη Συντονιστική Επιτροπή τις κατευθυντήριες γραμμές για τις δραστηριότητες του Δικτύου. Τη Γραμματεία. Την Υπηρεσία Επείγουσας Απόδοσης Όρων για την ορολογική υποστήριξη των μεταφραστικών υπηρεσιών των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και της δημόσιας διοίκησης σε Ελλάδα και Κύπρο. Ομάδες εργασίαςΓια την υλοποίηση εργασιών επί συγκεκριμένων θεμάτων η Συντονιστική Επιτροπή συγκροτεί προσωρινές ή μόνιμες ομάδες εργασίας που διευθύνονται από ένα συντονιστή. Η συμμετοχή στις δραστηριότητες των ομάδων εργασίας είναι εθελοντική, και μπορούν σε αυτές, μετά από πρόταση του συντονιστή, να συμμετέχουν και εμπειρογνώμονες από ομάδες εργασίας άλλων φορέων που ασχολούνται με την ορολογία χωρίς να απαιτείται η επίσημη συμμετοχή των οικείων φορέων ή των μεμονωμένων εμπειρογνωμόνων στο Δίκτυο. Οι ομάδες εργασίας θεσπίζουν τον κανονισμό εσωτερικής τους λειτουργίας και υποβάλλουν ετήσια έκθεση των δραστηριοτήτων τους στην γενική συνέλευση των μελών του Δικτύου. Υπηρεσία Επείγουσας Απόδοσης Όρων Η Υπηρεσία Επείγουσας Απόδοσης Όρων λειτουργεί με βάση ομάδες εργασίας που επικεντρώνονται σε συγκεκριμένους τομείς προτεραιότητας. Από πρακτική άποψη η συμμετοχή στην Υπηρεσία Επείγουσας Απόδοσης Όρων εξασφαλίζει την καθημερινή ορολογική υποστήριξη των μεταφραστών και την επίλυση των πραγματικών προβλημάτων. Στην πρώτη φάση της λειτουργίας του Δικτύου έχουν συγκροτηθεί οι εξής πέντε ομάδες εργασίας με βάση τις προτεραιότητες που εντόπισε η Γενική Διεύθυνση Μετάφρασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής: Οικονομικά (οικονομική, τραπεζική, λογιστική, στατιστική, διεθνείς οικονομικές σχέσεις) Τεχνολογία (μηχανολογία, μεταφορές, ηλεκτρολογία, ηλεκτρονική, πληροφορική) Χημεία (χημεία, βιοχημεία, φαρμακευτική) Φυσικοί πόροι (ενέργεια, περιβάλλον, κλίμα, γεωργία, αλιεία) Δίκαιο (δίκαιο και κοινωνικές επιστήμες) Οι εργασίες διεξάγονται μέσω ηλεκτρονικού συστήματος (WIKI) στο οποίο υποβάλλονται ερωτήματα για συγκεκριμένους όρους. Το σύστημα εξασφαλίζει την άμεση ενημέρωση μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου όλων των μελών της ομάδας σχετικά με την υποβολή των ερωτημάτων. Ενημερώνονται επίσης και όλα τα άλλα ενδιαφερόμενα μέλη του Δικτύου που έχουν εγγραφεί ως παρατηρητές των εργασιών της ομάδας. Επισημαίνεται ότι η Υπηρεσία Επείγουσας Απόδοσης Όρων δεν αποτελεί όργανο τυποποίησης όρων. Το αποτέλεσμα των εργασιών της συμβάλλει στην ορθή απόδοση καινοφανών όρων από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ. Οι προκύπτοντες όροι θα εισάγονται στην ΙΑΤΕ μέσω της ΟΤΟ και μπορούν στη συνέχεια να εξετάζονται από τις αρμόδιες επιτροπές και τα εθνικά όργανα τυποποίησης. Η πρόσβαση στην Υπηρεσία Επείγουσας Απόδοσης Όρων είναι δυνατή μόνο κατόπιν δεόντως αιτιολογημένου αιτήματος ή προσκλήσεως από τον αρμόδιο συντονιστή. Ημερίδες του Δικτύου Στις 11 Απριλίου 2014 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οργάνωσε ημερίδα εργασίας για έναν πρώτο κατιδεασμό σχετικά με το δίκτυο. Σε επόμενη Ημερίδα, στις 3 Απριλίου 2015 στην Ακαδημία Αθηνών ανακοινώθηκε η ίδρυση του Δικτύου και οι λεπτομέρειες λειτουργίας του (οι ομιλίες της ημερίδας έχουν αναρτηθεί στο www.blod.gr). Επίσης, το Γραφείο Αθηνών της Γενικής Διεύθυνσης Μετάφρασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής διοργάνωσε δύο ενημερωτικές παρουσιάσεις στις 18 Σεπτεμβρίου 2015 στην Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, για να παρουσιάσει το Ελληνικό Δίκτυο Ορολογίας. Ενημερωτικήεκδήλωση για το Ελληνικό Δίκτυο Ορολογίας πραγματοποιήθηκε στις 14/10 και στη Θεσσαλονίκη (Κεντρική Βιβλιοθήκη του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στην ιστοσελίδα του δικτύου διατίθενται όλα τα κείμενα που διέπουν τη λειτουργία του δικτύου, το υλικό των ημερίδων και χρήσιμοι σύνδεσμοι. www.ekt.gr, με πληροφορίες από Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Γκριμπογιέντοφ, ο συγγραφέας που σκοτώθηκε από Ισλαμιστές

Με την ευκαιρία των πρόσφατων γεγονότων,
 ας δούμε κάτι ανάλογο,
υπό το φως και την ψυχραιμία της Ιστορίας...

Αλέξανδρος Σεργκέγιεβιτς Γκριμπογιέντοφ

Μετά τον Ρωσο-ιρανικό πόλεμο 1826-1828, το Ιράν (Περσία) βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Όχι μόνο, με την Συνθήκη του Τουρκμεντσάι, έχασε τις επαρχίες Εριβάν και Ναχτισεβάν, αλλά παραχώρησε μονομερή εμπορικά προνόμια στη Ρωσία, υποχρεώθηκε να ανεχθεί Ρωσικό στόλο στην Κασπία θάλασσα και επιπλέον όφειλε να πληρώσει και μια τεράστια πολεμική αποζημίωση.

Όλα αυτά, υποδαυλιζόμενα και από Άγγλους πράκτορες, δημιούργησαν τεράστια λαϊκή αγανάκτηση κατά των Ρώσων αλλά και κατά του Σάχη Φετχ Αλή και του διαδόχου Αμπάς Μιρζά. Όλα, φυσικά, πήραν και θρησκευτικό χαρακτήρα, μια που ο Ισλαμισμός φανάτιζε τις μάζες κατά των Ρώσων.

Θύμα αυτής της κατάστασης υπήρξε ο Ρώσος συγγραφέας Αλέξανδρος Σεργκέγιεβιτς Γκριμπογιέντοφ. (1795-1829) που ήταν ο διπλωματικός εκπρόσωπος της Ρωσίας στην Περσία.

Γεννήθηκε και σπούδασε στη Μόσχα. Στη συνέχεια κατατάχτηκε στους Ουσσάρους, και στη συνέχεια έγινε δημόσιος υπάλληλος. Από το 1818 είχε αναλάβει ως εκπρόσωπος της Ρωσίας τα θέματα των σχέσεων με την Περσία. Είχε όμως γίνει γνωστός και από το θεατρικό του έργο “Συμφορά από το πολύ μυαλό”  ένα έργο που σατιρίζει την Ρωσική αριστοκρατία, και που μάλιστα είχε και προβλήματα με την Τσαρική Λογοκρισία. Ο Γκριμπογιέντωφ θεωρείται homo unius libri (συγγραφέας ενός και μοναδικού βιβλίου) αν και έγραψε και άλλα θεατρικά έργα, (πχ το “Νεαρές σύζυγοι”)  ποιήματα αλλά και μουσική, που όμως δεν θεωρούνται σημαντικά.

Ο Γκριμπογιέντωφ, μετά την Συνθήκη του  Τουρκμεντσάι, που αναφέραμε, ανέλαβε το δύσκολο έργο του διαμεσολαβητή ανάμεσα στις Τσαρικές απαιτήσεις για απόλυτη εφαρμογή της Συνθήκης και την Ιρανική αδυναμία να την εκπληρώσει. Αν και παρακάλεσε τον Τσάρο να φανεί ανεκτικός, δεν είχε ανταπόκριση. Δεν έγινε δεκτή ούτε καν η αντικατάσταση μέρους των χρημάτων της πολεμικής αποζημίωσης με αγαθά, όπως πρότεινε ο συγγραφέας.

Φυσικά το πλήθος τον θεωρούσε προσωπικά υπεύθυνο για τα δεινα του. Ηγέτης των αγανακτισμένων ήταν ο Αλαγιάρ Χαν, πρώην υπουργός. Το μίσος κατά του Γκριμπογιέντοφ γιγαντώθηκε όταν διαδόθηκε πως είχε δημιουργήσει δίκτυο φυγάδευσης Αρμενίων γυναικών από τα Περσικά χαρέμια. Δεν ξέρουμε αν αυτό είναι αληθές, πάντως γεγονός είναι πως τον αντιλήφθηκαν όταν βοηθούσε στην δραπέτευση ενός ευνούχου από το χαρέμι του Σάχη  και δύο Γεωργιανών γυναικών από το χαρέμι του γαμπρού του, που κατέφυγαν στο Ρωσικό Προξενείο.

Η Συνθήκη του Τουρκμενσάι προέβλεπε τέτοιες καταστάσεις (άρθρο 13) και υποχρέωνε τους Πέρσες να επιτρέπουν τη επιστροφή Γεωργιανών και Αρμενίων γυναικών. 

Μολοντούτο ο Σάχης απαίτησε την επιστροφή των φυγάδων. Στο μεταξύ, ένα τεράστιο αγανακτισμένο πλήθος είχε κυκλώσει το Προξενείο. Ο Γκριμπογιέντωφ δέχτηκε την απαίτηση του Σάχη, αλλά ήταν πια αργά: Ο Μέγας Μουτζεχίντ κάλεσε το πλήθος σε Ιερό Πόλεμο κατά των Ρώσων και ο όχλος είχε ήδη επιτεθεί, και ήταν οπλισμένος και ανεξέλεγκτος! Ήταν 11 Φεβρουαρίου του 1829, και ο Γκριμπογιέντωφ μόλις γύριζε από μια αποχαιρετιστήρια ακρόαση και ήταν έτοιμος να φύγει από την Τεχεράνη.

Βέβαια, το κτίριο ήταν ήδη έτοιμο για πολιορκία. Με πλήρη στολή, οι Ρώσοι διπλωμάτες πολέμησαν κυριολεκτικά μέχρις ενός. (ένας πράγματι έζησε μόνο, ο γραμματέας) Το μικρό απόσπασμα της Φρουράς των Κοζάκων και ο ίδιος ο Γκριμπογιέντωφ, με το σπαθί στο χέρι, κράτησαν για μια περίπου ώρα τον όχλο, και μετά υποχώρησαν στο γραφείο του, όπου όμως, αφού το πλήθος άνοιξε την στέγη, πυροβολήθηκαν και εξοντώθηκαν. Το πτώμα του Γκριμπογιέντωφ αποκεφαλίστηκε και διαπομπεύθηκε.

Ο στρατηγος Πάσκιεβιτς, στην αναφορά του προς τον Τσάρο έγραψε πως  “Οι Άγγλοι δεν ήταν τελείως ανεύθυνοι για τις ταραχές”...

Την ίδια στιγμή είχε ξεσπάσει ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος  του 1828-1829, αυτός που σφράγισε την ανεξαρτησία της Ελλάδας με την Συνθήκη της Αδριανούπολης, και ο Τσάρος δεν είχε περιθώριο να δείξει έμπρακτα την οργή του. 

Στην ουσία, η τιμή του Γκριμπογιέντωφ εξαγοράστηκε με ένα μεγάλο διαμάντι, μια επίσημη συγγνώμη, και με την Ελληνική Ανεξαρτησία, ενώ, τελικά, δόθηκε και παράταση για την πληρωμή της δόσης της πολεμικής αποζημίωσης από το Ιράν... 

Δημήτρης Σκουρτέλης.

Πηγή εικόνας Βικιπαίδεια Βιβλιογραφία: Παγκόσμια Ιστορία Ακαδημίας ΕΣΣΔ και Βικιπαίδεια.

Ο Τρωικός πόλεμος μέσα από τα μάτια ενός αγοριού από την Κίνα

Ο μέγας και πολύς (1) δεκαετής Ελληνικός πόλεμος.

Από τον  William Mateo Kaiyinos Boyd.

Ο Justin Beiber

Κάποια στιγμή κατά την διάρκεια των Σκοτεινών Αιώνων της Ελλάδας, ο βασιλιάς Μενέλαος ξύπνησε βλέποντας πως η χοντρέλω βασίλισσά του έφυγε! Την πήρε ο χρυσομάλλης εραστής της που έμοιαζε με τον Justin Beiber, ο πρίγκηπας Πάρης της Τροίας.

Σύντομα ο Μενέλαος ορκίστηκε να την πάρει πίσω και κάλεσε τους άλλους βασιλιάδες της Ελλάδας να συμμαχήσουν σαν στρατιωτική δύναμη και να πάρουν την Τροία. Όλοι συμφώνησαν γιατί ο Μενέλαος τους κέρναγε γύρο και ντολμαδάκια. Όλοι πλέον θέλανε να καταστρέψουν την Τροία για να συμμετέχουν δωρεάν στο επόμενο τσιμπούσι! Η βασίλισσα Ελένη ήταν απλά  μια δικαιολογία για να το γλεντήσουν! Αμέσως μετά το πανηγύρι, πήγαν στην Τροία με έναν τεράστιο στρατό, πολύ παραπάνω από εκατό άνδρες.

-”Οι Τρώες ειναι δειλοί. Δεν θα βγουν έξω να πολεμήσουν όπως πολεμάνε οι πραγματικοί Έλληνες, γιατί φοβούνται πως θα τους ζητήσουμε ρεφενέ για το πανηγύρι!” 

Είπε ένας πολεμιστής όταν τους είδε να κλείνουν τις πύλες. Έτσι σύντομα πολιόρκησαν την πόλη. Αλλά οι Τρώες είχαν αποθηκεύσει αρνάκια στη σούβλα, πίτες για σουβλάκια και φέτα για δέκα χρόνια. Έτσι η πόλη τους ήταν απόρθητη!

Αυτή η υπέροχη κατάσταση κράτησε δέκα χρόνια, και ο βασιλιάς Μενέλαος χτύπαγε τα τείχη με βέλη, πέτρες και άρρωστα άλογα. Πίστευε πως θα έκαναν το λάθος να κάνουν γύρο από ένα τέτοιο άλογο, ώστε να ξεσπάσει βουβωνική πανώλη, αλλά τίποτα δεν πέρναγε τα χοντρά τους τείχη, και τίποτα δεν υπερίσχυε της βρώμας του χαλασμένου τους τυριού. Τα τείχη τους είχαν δέκα μέτρα πάχος! Και οι Έλληνες πίστευαν πως τα κεφάλια τους ήταν ακόμα πιο χοντρά!΄

Μετά από δέκα χρόνια αναμονή -ένα χρόνο παραπάνω από όσο αντέχουν οι Έλληνες- ο Οδυσσέας, ο Ελληναράς ήρωας, κατέβασε μια ιδέα! Αυτός και 31 άντρες, θα κάθοταν μέσα σε ένα κούφιο ξύλινο άλογο με το όνομα “Ο Ιταλός επιβήτορας” (2) ή “Ο Δούρειος ίππος” που φτιάχτηκε σα να ήταν ό, τι έπρεπε για καβάλα.

Οι Τρώες σύντομα σκέφτηκαν πως οι Έλληνες γύριζαν στην πατρίδα τους, γιατί πρέπει να είχαν πεθυμήσει τον μπακλαβά της γιαγιάς τους -τουλάχιστον αυτό είχαν γράψει σε ένα σημείωμα στο τεράστιο άλογο!

Έτσι, οι Τρώες ενθουσιάστηκαν με αυτό το αποχαιρετιστήριο δώρο και αμέσως έσυραν το άλογο μέσα στην πόλη τους για να παίζουν τα παιδιά, αν και μερικοί πίστευαν πως ήταν κόλπο. 
Όταν έπεσε οι νύχτα, οι στρατιώτες που ήταν μέσα στο άλογο άνοιξαν τις πύλες, έπαιξαν για λίγο με τα παιδιά, και πέταξαν όλο το βρωμερό Τρωικό τυρί. Σκότωσαν και τον Justin Beiber, και έτσι τέλειωσε ο δεκαετής πόλεμος!

Όλοι οι Έλληνες ήταν πανευτυχείς, διότι θα γίνονταν επιτέλους καινούργιο τσιμπούσι!

Μέσω του Σεβασμιώτατου Νεκτάριου Τσιλη.

(1) Λογοπαίγνιο με τον τίτλο της ταινίας “Μy big fat Greek wedding” (Ο μεγάλος, παχύς [λιπαρός πλούσιος] Ελληνικός γάμος μου. (2)Παρατσούκλι του Σιλβέστερ Σταλόνε

πηγες εικόνων 

http://www.usmagazine.com/celebrity-news/news/justin-bieber-apologizes-after-offensive-n-word-video-surfaces-201456

http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2014/08/blog-post_628.html 

http://www.merrylandpark.com/merryland-products/plastic-seesaw-products-gr.php?id=163

Πως γεννήθηκε το χρυσόμαλλο κριάρι. Μια ιστορία μυθολογικής τρέλας.

Υγίνος Μύθος 188

Η Θεοφάνη ήταν μια πολύ ωραία παρθένος, κόρη του Βισάλτη. Όταν μαζεύτηκαν πολλοί μνηστήρες και την ζητούσαν από τον πατέρα της, ο Ποσειδώνας την απήγαγε και την πήγε στο νησί Crumissa (Τέμεσσα; – πολη της μεγάλης Ελλάδας, αλλά το όνομα απαντάται και αλλού)

Όταν οι μνηστήρες έμαθαν πως μένει εκεί, αρμάτωσαν ένα πλοίο και σάλπαραν για την Crumissa. Για να τους ξεγελάσει, ο Ποσειδώνας μεταμόρφωσε την Θεοφάνη σε μια πολύ ωραία προβατίνα, και ο ίδιος μεταμορφώθηκε σε κριάρι.

Τους δε κατοίκους του νησιού τους μεταμόρφωσε σε γελάδια. [τι φταίγανε;] Όταν φτάσανε οι μνηστήρες δεν βρήκαν άνθρωπο, και άρχισαν να σφάζουν τα γελάδια για να φάνε. Βλέποντας ο Ποσειδώνας πως οι κάτοικοι του νησιού εξοντώνονται, μεταμόρφωσε τους μνηστήρες σε λύκους. [και έτσι θα έπαυαν να εξοντώνονται τα γελάδια -άνθρωποι; Έλεος!]

Ο ίδιος, με τη μορφή του κριαριού ζευγάρωσε με την Θεοφάνη, και από αυτή την ένωση γεννήθηκε το Χρυσόμαλλο Κριάρι που πήγε τον Φρίξο στην Κολχίδα και που το Δέρας του, που κρεμόταν στον κήπο του Άρη, πήρε ο Ιάσονας.

Φιλάνθρωπος θεός ο Ποσειδών. Καμιά σχέση με τον αιμοδιψή Γιαχβέ. Πόσοι άνθρωποι σκοτώθηκαν, φαγώθηκαν μεταξύ τους και μεταμορφώθηκαν σε ζώα, μόνο και μόνο για να γ....

Πηγή εικόνας:

http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSDIM-C103/88/698,2634/

Ισοκράτης: Είναι οι Έλληνες αυτόχθονες; Ελληνοκεντρικές απάτες.

Ο Ισοκράτης




Κύριο επιχείρημα της αρχαίας Αθηναϊκής προπαγάνδας ήταν πως οι Αθηναίοι, μόνοι από όλους τους Έλληνες, δεν εγκαταστάθηκαν στην Αττική ως μετανάστες ή επιδρομείς, αλλά είναι αυτόχθονες. Οι Έλληνες τότε, βλέπετε, ήταν οπαδοί του "καθαρού αίματος" και πίστευαν πως ο δυνατότερος και ο ικανότερος λαός ή και άτομο- είναι αυτός που έχει καθαρή καταγωγή χωρίς προσμίξεις. 
Χιτλεράκια δηλαδή.
Πράγματι, οι περισσότερες μυθολογικές αφηγήσεις περί της καταγωγής των Ελλήνων (που τότε είχαν το κύρος της Ιστορίας) λένε πως όλες οι πόλεις προήλθαν από εσωτερική (και σπάνια) εξωτερική μετανάστευση και πρόσμιξη.

Ο Αθηναίος ρήτορας Ισοκράτης,, παραβλέποντας ένα σωρό μύθους περί της καταγωγής των Αθηναίων που τεκμηριώνουν μπόλικο ξένο αίμα και σε αυτούς, αναπτύσσει στον “Πανηγυρικό” του το κυρίαρχο αυτό επιχείρημα των Αθηναίων. Πως είναι δηλαδή, οι μόνοι Έλληνες που δεν είναι μιγάδες ή μετανάστες, και γι αυτό δικαιούνται να διοικήσουν τους Έλληνες.

Με άλλα λόγια -το επαναλαμβάνω- ο Ισοκράτης μας λέει πως οι Έλληνες είναι όλοι μετανάστες και μπάσταρδοι, εκτός από τους Αθηναίους!
Και όμως οι αρχαιόπληκτοι χρησιμοποιούν αυτό ακριβώς το απόσπασμα για να τεκμηριώσουν πως  όλοι οι Έλληνες είναι αυτόχθονες!!!

Πως; 

Αρχικά αποκόβοντας την παράγραφο 23 όπου είναι πεντακάθαρο πως ο Ισοκράτης μιλάει για την Αθήνα και όχι για την Ελλάδα, και κατόπιν, μεταφράζοντας το “μόνον εμείς από όλους τους Έλληνες” σε: “μόνον εμείς από όλους τούς άλλους”, αφήνοντας να εννοηθεί πως ο Ισοκράτης μιλάει για άλλα έθνη και λαούς και όχι για το Ελληνικό έθνος των μπάσταρδων, όπως έμμεσα το χαρακτηρίζει.


Να το απόσπασμα του Ισοκράτη:
[23] Όσο πιο παλιά γυρίσουμε γι αυτά τα θέματα, τόσο πιο πολύ θα αποστομώσουμε όσους μας αμφισβητούν: Γιατί υπάρχουν μαρτυρίες για την πόλη μας [την Αθήνα] πως και αρχαιότατη ήταν, και μεγάλη και ονομαστή σε όλη την ανθρωπότητα. Και αν και τα πράγματα ξεκίνησαν έτσι, από όσα έγιναν μετά μας πρέπει μεγαλύτερη τιμή.[24] Γιατί αυτήν [την πόλη] την κατοικούμε χωρίς να έχουμε εκδιώξει άλλους, ούτε και την βρήκαμε έρημη, ούτε μαζευτήκαμε εδώ ανάκατοι από διάφορα έθνη. Αλλά τόσο ορθά και γνήσια δημιουργηθήκαμε, μια που σε αυτήν [την πόλη] ξεφυτρώσαμε και την κατέχουμε εξ αρχής του Χρόνου, σαν αυτόχθονες, και τα ίδια ονόματα που έχουμε για τη πόλη μας χρησιμοποιούμε για τους στενούς μας συγγενείς. [25] Μόνον εμείς από όλους τους Έλληνες έχουμε το δικαίωμα να την αποκαλέσουμε τροφό, πατρίδα, μάνα. Και αλήθεια πρέπει να είναι σε θέση να προβάλουν μια τόση λαμπρή καταγωγή αυτοί που έχουν εύλογη περηφάνια, διεκδικούν την ηγεμονία με το δίκιο τους και αναφέρονται συχνά στο παρελθόν τους.

Για να πείσω πως αυτές ήταν πράγματι οι απόψεις του Ισοκράτη, παραθέτω αποσπάσματα από άλλους δυο λόγους του:

Τον “Παναθηναϊκό” 79-80:
«Η εκστρατεία στην Τροία από τον Αγαμέμνονα ήταν πράξη ωφελιμότατη για τους Έλληνες, για να μην υποστεί η Ελλάδα από τους βάρβαρους δεινά παρόμοια με κείνα που υπέστη παλαιότερα κατά την κατάληψη όλης της Πελοποννήσου από τον Πέλοπα, του Άργους από το Δαναό και της Θήβας από τον Κάδμο»

Και τον  “Ελένης εγκώμιον” 68 – 69:

«Εξαιτίας αυτών» [της εκστρατείας των Ελλήνων στην Τροία] «επήλθε τόσο μεγάλη μεταβολή, ώστε ενώ προηγουμένως οι βάρβαροι, που ζούσαν δυστυχισμένοι στους τόπους τους, και ο Δαναός, αφού έφυγε από την Αίγυπτο, κατέλαβε το Άργος, ο Κάδμος ο Σιδώνιος έγινε βασιλιάς της Θήβας, οι Κάρες αποίκησαν τα νησιά και ο Πέλοπας κυρίευσε την Πελοπόννησο οι μετά από αυτού του πολέμου, το γένος μας γνώρισε τόση ακμή ώστε κατάφερε να αφαιρέσει από τους βάρβαρους μεγάλες πόλεις και τεράστιες εδαφικές εκτάσεις» 

Και να το απόσπασμα όπως περικόπηκε και παραφράστηκε από τους αρχαιόπληκτους:









"Διότι κατοικούμε αυτήν την χώρα, χωρίς ούτε να εκδιώξουμε άλλους εξ αυτής ούτε να την καταλάβουμε έρημο ούτε να εγκατασταθούμε σε αυτήν ως ανάμεικτος ομάδα από διάφορα ανόμοια φύλα, απεναντίας είναι τόσον ευγενές και γνήσιο το γένος μας, ώστε τη χώρα, στην οποίαν είδαμε το πρώτο φως, εξακολουθούμε συνεχώς να κατοικούμε, διότι είμεθα Αυτόχθονες και μόνον εμείς από όλους τούς άλλους έχουμε το δικαίωμα να προσφωνούμε την πόλη μας με τις ίδιες λέξεις, δια των οποίων προσαγορεύομε τούς πλέον γνωστούς συγγενείς".
Το πήραμε από ένα ιστολόγιο που έχει την ...τιμή να αυτοτιτλοφορείται “Αυτόχθονες Έλληνες”, και έχει σαν προμετωπίδα τον λόγο του... Ισοκράτη.


Εδώ, αδέλφια, μα τον Δία, γελάμε!!!

 Να και το πρωτότυπο του αποσπάσματος του “Πανηγυρικού” για όποιον πιστεύει πως θα το μεταφράσει πιο “εθνικά”:



[23] ὅσῳ γὰρ ἄν τις ποῤῥωτέρωθεν σκοπῇ περὶ τούτων ἀμφοτέρων, τοσούτῳ πλέον ἀπολείψομεν τοὺς ἀμφισβητοῦντας. ὁμολογεῖται μὲν γὰρ τὴν πόλιν ἡμῶν ἀρχαιοτάτην εἶναι καὶ μεγίστην καὶ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ὀνομαστοτάτην: οὕτω δὲ καλῆς τῆς ὑποθέσεως οὔσης, ἐπὶ τοῖς ἐχομένοις τούτων ἔτι μᾶλλον ἡμᾶς προσήκει τιμᾶσθαι. [24] ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ' ἐρήμην καταλαβόντες οὐδ' ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ' οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν, ὥστ' ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν, αὐτόχθονες ὄντες καὶ τῶν ὀνομάτων τοῖς αὐτοῖς, οἷσπερ τοὺς οἰκειοτάτους, [25] τὴν πόλιν ἔχοντες προσειπεῖν: μόνοις γὰρ ἡμῖν τῶν Ἑλλήνων τὴν αὐτὴν τροφὸν καὶ πατρίδα καὶ μητέρα καλέσαι προσήκει. καίτοι χρὴ τοὺς εὐλόγως μέγα φρονοῦντας καὶ περὶ τῆς ἡγεμονίας δικαίως ἀμφισβητοῦντας καὶ τῶν πατρίων πολλάκις μεμνημένους τοιαύτην τὴν ἀρχὴν τοῦ γένους ἔχοντας φαίνεσθαι.




Πηγή εικόνας: 

https://seisaxthia.wordpress.com/2012/08/11/ισοκράτης-ο-κακοποιημένος/

Ποιοι ήταν οι “Δεσπόσυνοι”

Ο Απόστολος Ιούδας ο Θαδδαίος

Ο Απόστολος Ιούδας -όχι ο Ισκαριώτης- ανήκε στους Δώδεκα, και αποκαλείται Λεββαίος ή Θαδδαίος στο Κατά Ματθαίον (ι 3) και Ιούδας (αδελφός) Ιακώβου (του Αδελφοθέου) στο Κατά Λουκάν (στ 16) και στις Πράξεις. (α 13)

Τον θεωρούσαν αδελφό του Κυρίου, γιατί ήταν γιος του Ιωσήφ, όπως λέει ο Επιφάνιος (Αιρέσ. Οη')

Έγραψε την ομώνυμη Επιστολή, και κήρυξε το Ευαγγέλιο στην Μεσοποταμία, όπου και τον εκτέλεσαν με τοξοβολία.

Ο Νικηφόρος ο Κάλλιστος (“Εκκλησιαστική Ιστορία”, βιβλ. Α, λγ') λέει πως ο Ιούδας ο Θαδδαίος παντρεύτηκε μια γυναίκα ονόματι Μαρία και έκανε παιδιά.

Ο Αυτοκράτορας Δομετιανός (81-96) έψαχνε τους απογόνους του Δαυίδ για να τους εξοντώσει ώστε να μην υπάρχει πια ελπίδα για τον Μεσσία στους Εβραίους. Στους απογόνους του Δαυίδ κατατάσσεται και η οικογένεια του Ιωσήφ, και ο Θαδδαίος, και οι απόγονοί του, τους οποίους ο Δομετιανός ανακάλυψε, πάμπτωχους και εξαθλιωμένους. Όταν τους ρώτησε που είναι το βασίλειο του Χριστού, απάντησαν “Στον Ουρανό”.

Ο Αυτοκράτορας τους λυπήθηκε και τους άφησε να ζήσουν, τόσο εξαθλιωμένοι ήταν.

Οι απόγονοι αυτοί του Ιούδα Θαδδαίου και της Μαρίας, και συγγενείς του Χριστού, κατά κόσμον, ονομάστηκαν “Δεσπόσυνοι” κατά τον Αφρικανό. (Επιστολή προς Αριστείδην)

Από ότι φαίνεται όμως κάποια στιγμή χάθηκαν τα ίχνη τους, κατά τον Χρυσόστομο:

“Μέχρι πολλού, οι συγγενείς του Χριστού εθαυμάζοντο πανταχού, οι και Δεσπόσυνοι ελέγοντο, αλλ' όμως αυτών ουδέ τα ονόματα ίσμεν” (Ομιλία κα' εις τον Ιωάννην)

Από αυτούς φυσικά ξεχώριζε ο Ιάκωβος ο Αδελφόθεος που κατά τον Χρυσόστομο: “εθεωρείτο ο πρώτος των Δεσποσύνων απάντων”

Πηγή: Ορθόδοξος Συναξαριστής, λήμμα “Μνήμη Αγίου Αποστόλου Ιούδα” τομ. ΣΤ σελ. 244 κ.έ., έκδοσις πέμπτη, 1980.

Πηγή εικόνας; http://www.pentapostagma.gr/2012/06/19.html