Διαμονή πλησίον Νεκρομαντείου με δωρεάν Wi-Fi.

Για μια... σοβαρότερη ανάλυση, εδώ

Δεν είναι πλάκα....είναι αναζήτηση google...

Η Νεκρομαντεία περιλαμβάνει την επίκληση νεκρών για τους σκοπούς της μαντικής. 

Ο αρχαίος νεκρομάντης που σέβονταν τον εαυτό του, μπορούσε να ανακαλέσει ένα πτώμα από τον Κάτω Κόσμο και να το κάνει να μιλήσει -γι αυτό και η Παλαιά Διαθήκη τους αποκαλεί "εγγαστρίμυθους", συκοφαντικά και ανθελληνικά, βέβαια. 

Η αρχική νεκρομαντεία περιγράφεται στην Οδύσσεια όπου ο ήρωας μιλά με τους νεκρούς για να μάθει τον τρόπο επιστροφής του. 

Η Νεκρομαντεία ήταν απαγορευμένη από το Μωσαϊκό Νόμο και το ανθελληνικό Χριστιανικό ιερατείο. 

Καμία από αυτές τις απαγορεύσεις και διακηρύξεις δεν σταμάτησε τις γνήσια Ελληνικές αυτές τελετές. 

Σήμερα, με βάση την αναζήτηση google, ο Έλλην απαιτεί πλέον, παρά τις λυσσώδεις καταδιώξεις των Ιουδαιοχριστιοανών, να διαμένει, και μάλιστα με δωρεάν wi-fi, δίπλα στον Αχέροντα και το Πάτριο Νεκρομαντείο.

Αναζήτηση ξενοδοχείων κοντά σε Νεκρομαντείο

Χάρτης

Δορυφόρος

2 χλμ

Κοντά σε Νεκρομαντείο

Εμφάνιση ξενοδοχείων σε κοντινές πόλεις:

Αμμουδιά 8 ξενοδοχεία

Λούτσα 2 ξενοδοχεία

Καναλλάκι 1 ξενοδοχείο

Βράχος 10 ξενοδοχεία

Λυγιά 5 ξενοδοχεία

Γλυκή 2 ξενοδοχεία

Πάργα 96 ξενοδοχεία

Ριζά 2 ξενοδοχεία

Μαργαρίτι 2 ξενοδοχεία

Καμαρίνα 1 ξενοδοχείο

Καστροσυκιά 4 ξενοδοχεία

Κανάλι 11 ξενοδοχεία

Δημοφιλή ξενοδοχεία σε Νεκρομαντείο

Δείτε που μένουν άλλοι ταξιδιώτες ...

Villa Avra            Πολύ καλό 8,2

ξενοδοχείο Αθηνά          Καλό 7,4

Προλάβετε τις προσφορές μας με τις χαμηλότερες τιμές

Επιλεγμένα ξενοδοχεία κοντά σε Νεκρομαντείο

Lichnos Beach   

Main street, Πάργα (9.5 km από Νεκρομαντείο)

Το Lichnos Beach βρίσκεται πάνω στην παραλία, περιβάλλεται από ελαιώνες και απέχει 5 λεπτά με το αυτοκίνητο από την Πάργα. Διαθέτει ιδιωτική παραλία, πισίνα και δωμάτια με θέα στη θάλασσα.

Camping Enjoy Lichnos 

Λύχνος, Πάργα (9.6 km από Νεκρομαντείο)

Το Camping Lichnos διαθέτει κλιματιζόμενα δωμάτια με μπαλκόνι, σε μια καταπράσινη πλαγιά μέσα σε ελαιόδεντρα. Έχει επίσης παραδοσιακή παραθαλάσσια ταβέρνα και βρίσκεται πάνω σε μια ιδιωτική παραλία.

Adam's House 

Parga, Πάργα (11.5 km από Νεκρομαντείο)

Το πρόσφατα ανακαινισμένο Adam’s House βρίσκεται στην Πάργα, στην είσοδο της πόλης. Απέχει 68χλμ. από το αεροδρόμιο του Ακτίου (στην Πρέβεζα).

Villa Angelika 

Ρήγα Φεραίου 2, Πάργα (11.6 km από Νεκρομαντείο)

Μόλις 300μ. από την αμμώδη παραλία της Πάργας στην Ήπειρο, και 700μ. από εστιατόρια και καταστήματα, το Villa Angelika διαθέτει πισίνα με ηλιόλουστη βεράντα και σνακ μπαρ.

Petrino Apartments 

Οδός Ασάγια 12, Πάργα (11.7 km από Νεκρομαντείο)

Το Petrino Apartments βρίσκεται στην κορυφή ενός καταπράσινου λόφου με ελαιόδεντρα, σε απόσταση 450μ. από το κέντρο της Πάργας, και διαθέτει πισίνα και δωρεάν Wi-Fi.

------------------------------------------------

Ελληνική θρησκεία, μια θρησκεία φωτεινή, λαμπρή, που δεν ανακατεύεται -προς Θεού- ούτε με κόκαλα, ούτε με λατρεία λειψάνων και πτωμάτων, όπως κάνουν οι Ιουδαιοχριστιανοί.

Η Περσική πλευρά της Ιστορίας

Οι Ίωνες στρατηγοί  κρατούσαν την ζωή του Μεγάλου Βασιλέως (της Περσίας) στα χέρια τους σε ένα επεισόδιο της εκστρατείας των Περσών στη Σκυθία. Μετά, ο Μέγας Βασιλεύς έμαθε ότι ήταν κυριολεκτικά στο έλεός τους. Όπως τον καταδίωκαν οι Σκύθες, οι Ίωνες δεν είχαν παρά να εγκαταλείψουν την γέφυρα που φύλαγαν, και θα είχε παγιδευτεί.  

Στη συνέχεια οι Ίωνες επαναστάτησαν τελικά,  και οι πατριώτες τους από την Ελλάδα έστειλαν βοήθεια με αποτέλεσμα να λεηλατηθούν και να καούν οι Σάρδεις. Φάνηκε πως ο Μέγας βασιλεύς ήταν, πράγματι, πολύ ανεκτικός μαζί τους.

Νωρίτερα, υπήρχαν πληροφορίες πως και οι Σπαρτιάτες σχεδίαζαν εκστρατεία στην καρδιά του περσικού Βασιλείου.Τότε, ο Μέγας βασιλεύς σκέφθηκε: «Η αυτοί ή εμείς» και αποφάσισε να χτυπήσει πρώτος αυτό το άγονο μέρος με τους ανυπότακτους ιθαγενείς ώστε να μην τον ενοχλήσουν ξανά, διαταράσσοντας την παγκόσμια Ειρήνη που επέβαλλε με τόσες θυσίες.

Έτσι ο Περσικός στόλος κατάστρεψε αρκετά νησιά του Αιγαίου και την Ερέτρια. Στη συνέχεια, πιάνοντας για νερό στον Μαραθώνα, δέχτηκε την επίθεση ενός στίφους ιθαγενών. 
Αφού τους απώθησε, έπλευσε πίσω νικητής.

Λίγα χρόνια μετά, ένας ισχυρός  στρατός ξηράς συνοδευόμενος από στόλο, σάρωσε την Ελλάδα, αφού μάλιστα οι μισοί και πλέον ιθαγενείς πολεμούσαν στο πλευρό του, νοιώθοντας το Περσικό μεγαλείο. Ο στρατός αυτός νίκησε τον επίλεκτο Σπαρτιατικό στρατό –τον καλύτερο της Ελλάδας, σκότωσε τον ίδιο τον Βασιλιά της Σπάρτης, Λεωνίδα, στις Θερμοπύλες, και στη συνέχεια έκαψε την Αθήνα, εξουδετερώνοντας τα δυο ισχυρότερα κέντρα των ιθαγενών.

Τα πλοιάρια των ιθαγενών προσπάθησαν να αποκλείσουν τον Περσικό στόλο στα Στενά της Σαλαμίνας αλλά ο κλοιός έσπασε εύκολα, και ο στόλος, έχοντας εκπληρώσει την αποστολή του, απέπλευσε εις τα πάτρια. 

Το ίδιο έπραξε και ο στρατός, αφήνοντας πίσω ένα απόσπασμα οπισθοφυλακής υπό τον Μαρδόνιο, που εξοντώθηκε από τους ιθαγενείς στις Πλαταιές, έχοντας εκτελέσει όμως την αποστολή του, μια που η αποχώρηση του κυρίου σώματος έγινε ανενόχλητα χάρη στη θυσία του.

Αυτή είναι η Περσική ανάλυση.

Δεν νομίζω πως στερείται λογικής ή αληθοφάνειας. 
Ξέρουμε πως δεν είναι πέρα για πέρα αληθινή, αλλά μαθαίνουμε, με αυτήν την ευκαιρία, πως ΟΛΑ έχουν ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ.

Δηλ. ανοίγουμε το μυαλό μας.

Αν μπορούμε βέβαια…

Αν ο Μπάτμαν ήταν Ρώσος;

Αν ο Μπάτμαν ήταν Ρώσος, 

θα φόραγε γούνινο καπελάκι 

με τα αυτιά απάνω, 

και 

το σήμα του Σούπερμαν θα ήταν 

ένα σφυροδρέπανο, 

από τον Πλανήτη Κομ-Ελ.

Χάβρα Ιουδαίων

«Κ. Κατς, σας ρωτώ σαν το γηραιότερο μέλος της κοινότητάς μας, ποιο είναι το έθιμο στη συναγωγή μας για την ανάγνωση των Δέκα Εντολών;»

«Γιατί ρωτάς;» είπε ο κ. Κατς.

«Να, γιατί εχθές στη συναγωγή που διαβάζαμε τις Δέκα Εντολές κάποιοι κάθονταν και κάποιοι άλλοι στέκονταν όρθιοι. 
Αυτοί που κάθονταν άρχισαν να φωνάζουν στους άλλους να κάτσουν κάτω, 
και αυτοί που στέκονταν όρθιοι φώναζαν στους άλλους να σηκωθούν επάνω».

Και τότε είπε ο γέρος Ραβίνος:

«Αυτό ακριβώς είναι το έθιμό μας».

---------------------------

 
Το 33%, 32% των θανάτων που απομένει σημειώνονται στα νοσοκομεία.
 Γι’ αυτό να τα αποφεύγετε.

Με χαρά σας λέμε ότι μόνο το 0,001% των θανάτων σημειώνονται κατά τη λειτουργία στη συναγωγή και αυτοί οφείλονται σε κάποια προβλήματα υγείας που ήδη υπάρχουν. 

΄Ετσι σύμφωνα με τη λογική, το πιο ασφαλές σημείο όπου μπορείτε να βρίσκεστε κάθε δεδομένη στιγμή, είναι η συναγωγή.


Η πηγή, είναι Ιουδαϊκή!!!

Βάρβαροι; προς Θεού!!!

Ο Κλέαρχος ήταν ο Σπαρτιάτης στρατηγός των Μυρίων.
Τον φάγανε οι Πέρσες με παρασπονδία, και ανέλαβε ο Ξενοφών.

Πριν πάει στην Περσία, ο Κλέαρχος πολεμούσε εναντίον των "βαρβάρων" Θρακών.

Είδαν και αποείδαν οι "βάρβαροι" και έστειλαν πρέσβεις για συνομιλίες.

Τ'οτε ο Κλέαρχος έβαλε να κρεμάσουν στο μαγειρείο του στρατοπέδου του δυο - τρία πτώματα Θρακών σε τσιγκέλι.

"Τι τους κρεμάσατε εκεί;"
Ρώτησαν οι πρέσβεις.
"Κλεάρχω δείπνον παρασκευάζεται"
Απάντησε ο μάγερας.

Οι πρέσβεις έφυγαν τρέχοντας, 
να διαδώσουν τον ελληνικό πολιτισμό 
παραπέρα.

Πολυαίνου, στρατηγημάτων Β, 2, 8

Κριμαία, χτες και σήμερα

Το "Μεγάλο Ρεντάν"
Αμυνα της Σεβαστούπολης, Κριμαϊκός πόλεμος

...Επερνούσαν οι αιώνες

ή σε ξένη υποταγή

ή με ψεύτικες κορώνες

ή με σίδερα και οργή...

Διονύσιος Σολωμός - Εις τον θάνατον του Λόρδου Μπάυρον (απόσπασμα)
Ολο το ποίημα εδώ

Η "Ελληνική Λεγεώνα"
υπό τον Πάνο Κορωναίο
στην πολιορκία της Σεβαστούπολης

Για όσα έγιναν, γίνονται και θα γίνουν εκεί...

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ 

ΤΟΥ 

ΚΡΙΜΑΪΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.

Από το “THE CRIMEAN WAR” JOΗN SWEETMAN [Εκδοση του 2001]

Μετάφραση Δ. Α. Σκουρτέλης

Ότι βρίσκεται σε αγκύλες ([ ]) είναι σχόλιο του μεταφραστή

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ

Οι σύμμαχοι [Αγγλία, Γαλλία, Πεδαιμόντιο] έκαναν τον Κριμαϊκό πόλεμο [1854-1856] για να απομακρύνουν την απειλή της Ρώσικης επίθεσης εναντίον της Τουρκίας σε θάλασσα ή ξηρά. Η εισβολή της στην Μολδοβλαχία τον Ιούλιο του 1853 και η καταστροφή του Τούρκικου στόλου στην Σινώπη τέσσερις μήνες μετά, είχαν θυμίσει με σκληρό τρόπο το ρώσικο στρατιωτικό δυναμικό. Η διαμάχη για τα δικαιώματα των Καθολικών μοναχών στην Ιερουσαλήμ έδωσαν μια αφορμή για την ένοπλη σύρραξη. Οι πιο θεμελιώδεις, κρυφές αιτίες, περιλάμβαναν την προστασία των εμπορικών δρόμων της Μεσογείου (ειδικά προς την Ινδία) τα Αγγλογαλλικά συμφέροντα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ειδικά στην Ανατολή, και την ανάγκη μεγαλύτερης σταθεροποίησης της Νοτιοανατολικής Ευρώπης [των Βαλκανίων] από το κύμα που δημιουργήθηκε εξαιτίας της Ελληνικής Ανεξαρτησίας [της επανάστασης του 1821] και της αναταραχής ανάμεσα στους υπηκόους του Σουλτάνου.

Η [στρατιωτική] ουδετεροποίηση των ακτών της Μαύρης Θάλασσας ήταν έτσι βασικός όρος της Συνθήκης των Παρισίων. [που τελείωσε τον πόλεμο] Δεν κράτησε για πολύ. Όσο η Ευρώπη ασχολούνταν με τον Γαλλοπρωσικό πόλεμο, ο Τσάρος επωφελήθηκε και ακύρωσε μονόπλευρα, το 1871, την απαγόρευση. Στρατιωτικές βάσεις εγκαταστάθηκαν και ο Στόλος της Μαύρης Θάλασσας αναστήθηκε. Τον επόμενο χρόνο η Ρωσία συμφώνησε να μετάσχει στο Dreikaiswerbund [συμμαχία των τριών Αυτοκρατόρων] με την Πρωσσία και την Αυστρουγγαρία, με σκοπό να απομονώσει την Γαλλία. Έτσι η Βρεττανία έμεινε χωρίς υποστήριξη για όποια δράση ήθελε να αναλάβει ως αντίδραση στην καταπάτηση της Συνθήκης του 1856 από τον Τσάρο. Αυτό το χαρτί ήταν άχρηστο χωρίς την πολιτική θέληση να επιβληθούν οι όροι του. Ουσιαστικά λοιπόν, η απειλή κατά της Κωνσταντινούπολης και των Στενών [των Δαρδανελλίων] που εξ αιτίας της έγινε ο Κριμαϊκός Πόλεμος, αναγεννήθηκαν. Σύντομα έγιναν πράξη.

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ

Το 1857-76, υπόδουλα έθνη των Βαλκανίων εξεγέρθηκαν κατά των Τούρκων δυναστών τους, που αντέδρασαν με την συνηθισμένη δύναμη και σκληρότητα. Οι «Βουλγαρικές σφαγές» δημιούργησαν αντίδραση στο Λονδίνο, κύρια λόγω των γλαφυρών ανταποκρίσεων της Daily News. Με τον πιο άμεσο τρόπο, έδωσαν την ιδεώδη δικαιολογία στη Ρωσία να ξεχυθεί στην Μολδοβλαχία και πέρα απ’ αυτήν, περνώντας τον Δούναβη για να προστατέψει τους Χριστιανούς αδελφούς. Ο Βρετανός πρώην Πρωθυπουργός Γλάδστων συνόψισε το λαϊκό αντιτουρκικό αίσθημα λέγοντας στους Τούρκους «να τα μαζέψουν μια και καλή από την επαρχία που ερήμωσαν και εσύλησαν» [τη Βουλγαρία –σιγά ρε άντρα…] Πάντως, η πολιτική και λαϊκή εγρήγορση έφτασαν στα ύψη όταν έπεσε η πολιορκημένη από τους Ρώσους Πλεύνα, που προχώρησαν μέχρι την Αδριανούπολη. 
Προφανώς, η Κωνσταντινούπολη και τα Στενά θα ήταν πάλι στα χέρια του Τσάρου. Οι παλιοί φόβοι ξύπνησαν πάλι. Και οι Τούρκοι μεταμορφώθηκαν ταχύτατα από ανήλεοι κακούργοι σε αδικημένα θύματα. Άλλη μια φορά οι Ρώσικες στρατιωτικές φιλοδοξίες εμποδίστηκαν, με διπλωματικά παρά με στρατιωτικά μέσα αυτή τη φορά, στο Συνέδριο του Βερολίνου (1878)

Αλλά ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος του 1877-78 και η προηγηθείσα Βουλγαρική εξέγερση, χρησίμευσε όμως για να υπογραμμίσει την αδυναμία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και να υπενθυμίσει ξανά ότι η Ελληνική Ανεξαρτησία (που εξασφαλίστηκε το 1830) πιθανά επρόκειτο να είναι ο πρόδρομος της πολιτικής διάσπασης στα Βαλκάνια [αποκαλεί την απελευθέρωση των Βαλκανίων: πολιτική διάσπαση] Και αυτό αποδείχτηκε. Μέχρι το 1913 η Τουρκία περιορίστηκε σε μια μικρή φέτα [επί λέξει: «κόντρα φιλέτο»] Δυτικά των Στενών μια που η Ρουμανία, Βουλγαρία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Αλβανία και Μακεδονία [;] κέρδισαν την ανεξαρτησία τους. Δυστυχώς, τα νέα κράτη δεν μπορούσαν να συνυπάρξουν ειρηνικά και οι καυγάδες τους ξέσπασαν σε ανοιχτό πόλεμο το 1912-13. Ο χωρισμός εδαφών από την Τουρκία, συνεπώς μεγάλωσε, αντί να λύσει τα προβλήματα της Νοτιοδυτικής Ευρώπης [ ! ! ! ]

Τραγικά και άμεσα, αυτά τα προβλήματα έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο ξέσπασμα του Α Παγκοσμίου Πολέμου, στο πλαίσιο της Αυστροσερβικής σύρραξης μετά την δολοφονία του Αυστριακού Αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου στο Σεράγιεβο. Πριν ακόμα αυτές τις κατακλυσμιαίες εξελίξεις , ο Βρεττανός πολιτικός Λόρδος Σαλίσμπουρι είχε αναρωτηθεί με τον πασίγνωστο τρόπο «μήπως ποντάραμε στο λάθος άλογο», δηλ. μια απαρχαιωμένη, διεφθαρμένη Τουρκία. [Αν το 1853 είχε γίνει] ο διαμοιρασμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ανάμεσα στις κύριες Ευρωπαϊκές δυνάμεις, θα μπορούσε να φέρει προσωρινή σταθερότητα στα Βαλκάνια και ο Γαβρίλο Πρίντσιπ, συνεπώς, δεν θα έριχνε τον μοιραίο πυροβολισμό στον διάδοχο του Αυστριακού θρόνου τον Ιούνιο του 1914.

ΕΝΑΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Αφού είπαμε ετούτα [αμαρτία ξομολογημένη αμαρτία δε λογάται] θα ήταν όμως δύσκολο να μην υποστηριχθεί η Τουρκία [από τους Συμμάχους] το 1853-56. Η Ρωσία ήταν ο εφιάλτης [επί λέξει, στα Γαλλικά: La bête noire] της Πρόσω Ανατολής για τριάντα χρόνια. Δύο φορές μέσα σε μια γενιά, απείλησε(1828-29 [ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος που επέβαλλε την Ελληνική Ανεξαρτησία και μας είναι εν πολλοίς άγνωστος] και 1833-41) είτε να κυριαρχήσει έμπρακτα στα Στενά ή να επιβάλλει πολιτικά τη θέλησή της στο Σουλτάνο.

Μετά την καταστροφή του Τουρκοαιγυπτιακού στόλου στον κόλπο του Ναβαρίνου (1827)  κατά την διάρκεια του Ελληνικού πολέμου της ανεξαρτησίας [έτσι ονομάζουν το 1821 οι Δυτικοί –ποτέ Επανάσταση…] η Τουρκία δεν παρουσίαζε πια καμιά ναυτική απειλή για τους εμπορικούς δρόμους της Μεσογείου. [μου φαίνεται πως μας το λένε και στο σχολείο αυτό… γιατί έγινε το Ναβαρίνο… ή το λένε αλλιώς… δεν θυμάμαι καλά] Θεωρητικά, η απειλή ήταν πια η Ρωσία, αυτό ήταν το άμεσο θέμα. Μια επιπλέον αφορμή στους πολεμοχαρείς δόθηκε από την βύθιση των Τουρκικών πλοίων στην Σινώπη [από τους Ρώσους] με εκρηκτικές βολίδες, που αναμεταδόθηκε δραματικά από τον Αγγλογαλλικό Τύπο.

Μπορεί τελικά να είχε δίκιο ο Λόρδος Σαλίσμπουρι. Ήταν όμως πολιτικά αδύνατη η σύμπλευση [των Αγγλογάλλων] με την Ρωσία την άνοιξη του 1854. Το βάθος του λαϊκού αισθήματος για την υπόθεση φάνηκε από τα επευφημούντα πλήθη που συνόδευαν τους φαντάρους στους σιδηροδρομικούς σταθμούς και τους άλλους που τους ανέμιζαν μαντήλια από τις αποβάθρες των λιμανιών.

Φωνές υπέρ της ειρήνης και άλλες, που αντικατόπτριζαν την άποψη του Τσαρλς Γκρέβιλ πως «δεν είχε δει πιο μεγάλη τρέλα» ήταν φιμωμένες και λίγες. Τα λόγια ενός Βρετανού φαντάρου, του πυροβολητή Γουάιτχεντ δείχνουν την ψυχολογία της στιγμής.

«…βαρύς πόλεμος με καλεί, καθήκον μου να πολεμήσω

Είναι τιμή μου να υπερασπιστώ την περήφανη Αγγλία αφού φάνηκε πως έχει δίκιο»

Παρά τα ερωτηματικά περί των μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων του, ο Κριμαϊκός πόλεμος, πράγματι, εμπόδισε την Ρωσία να προωθηθεί πολιτικά και στρατιωτικά στην Τουρκία. Το 1833 ο Τσάρος είχε αποσπάσει από την Πύλη ευνοϊκούς όρους με την Συνθήκη του Ουνκιάρ Σκελεσί που εγγυάτο ότι τα Στενά θα έκλειναν για τα ξένα πολεμικά πλοία αν η Ρωσία το ζητούσε. Το 1853 ο Τσάρος Νικόλαος Α΄, έδωσε οδηγίες στον απεσταλμένο του, Πρίγκηπα Μεντσικώφ, να υπαινιχθεί κατοχή της Κωνσταντινούπολης και των Στενών αν οι συνομιλίες δεν κατέληγαν όπως ήθελε. Η απειλή στρατιωτικής δράσης του έδινε την δυνατότητα μιας ακόμη διπλωματικής επιτυχίας. Αλλά, η επέμβαση των Συμμάχων στην Κριμαία και η επακόλουθη ειρήνη, παρά τις ατέλειές της, έκαναν όλα αυτά τα [ρωσικά] σχέδια να σταματήσουν.   

Λύκος και αρνάκι

Λύκος: ρε συ, μου τρως το χορτάρι! Θα σε φάω!
Αρνάκι: δεν τρώω ακόμα χορτάρι, βυζαίνω, νεογέννητο είμαι.
Λύκος: ρε συ, μου πινεις το νερό! Θα σε φάω!
Αρνάκι: σου είπα, νεογέννητο είμαι μόνο γάλα πίνω. 
Λύκος: ρε συ, επειδή έχεις δίκιο, εγώ πρέπει να πεινάσω;

                                                       Αίσωπος.