Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

Υπήρχαν θεόπνευστα κείμενα στην αρχαία Ελλάδα;

"Οι ποιητές δεν είναι παρά διερμηνείς των θεών."
Υπήρχαν κείμενα που οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν θεόπνευστα; 



Ας ακούσουμε τον Πλάτωνα στον "Ίωνα":
(Αποσπασμα)


ΣΩΚΡΑΤΗΣ


Έτσι ακριβώς και η μούσα: εμπνέει αυτή μερικούς, {ποιητές} κι από τους εμπνευσμένους αυτούς αποκρεμιέται αρμαθιά ενθουσιωδών άλλων, αφού όλοι, και οι καλοί επικοί φυσικά, δεν είναι από επιστήμη αλλά ως θεόπνευστοι και δαιμονισμένοι μόνο δημιουργούν τα ωραία τους έργα. 

Και οι λυρικοί επίσης, καθώς ακριβώς οι κορύβαντες δεν χορεύουν νηφάλιοι, έτσι κι αυτοί δεν συνθέτουν στα καλά καθούμενα τα λαμπρά τους τραγούδια, μα δαιμονίζονται και μεθούν βουτώντας στην αρμονία και στο ρυθμό σαν τις βάκχες -που μόνο άμα δαιμονιστούν κι αυτές αντλούν από τα ποτάμια μέλι και γάλα, όχι όμως νηφάλιες- έτσι ακριβώς και των λυρικών η ψυχή απεργάζεται τα όσα λένε. 

Και λένε, ως γνωστόν, οι ποιητές ότι από βρύσες μελίρρυτες κι από κήπους Μουσών και λιβάδια, πετώντας εκεί κι αυτοί σαν τις μέλισσες, δρέπουν τις μελωδίες τους και μας τις φέρνουν.

Και λένε αλήθεια· γιατί ο ποιητής είναι πράγμα ελαφρό, πεταχτό και δαιμόνιο, και δεν μπορεί να δημιουργήσει παρά σαν ενθουσιαστεί μόνο και πέσει σ᾽ έκσταση και χάσει το λογικό από μέσα του· όσο αντίθετα το κρατάει, αδύνατο να δημιουργήσει κανείς ποίημα ή να δώσει χρησμό.
Καθώς λοιπόν από θεϊκή δύναμη μόνο είναι δημιουργοί κι όχι από επιστήμη, φέρνοντας στο φως πολλά κι ωραία για όλα τα πράγματα όπως εσύ για τον Όμηρο, 
αυτό μόνο μπορεί να φέρει καλά κανένας σε τέλος, στο οποίο τον σπρώχνει η Μούσα του· διθυράμβους ο ένας, εγκώμια ο άλλος, χορευτικά ο τρίτος, έπη εκείνος, ιάμβους ο άλλος. 

Για τ᾽ άλλα είναι ο καθένας τους σκάρτος αφού, το ξαναλέω, δεν είναι καμιά επιστήμη που τους οδηγεί να μιλούν, αλλά η θεϊκή δύναμη, κι αν ήξεραν, από επιστήμη, να μιλήσουν για κάτι καλά, θα ήξεραν τότε και για όλα τ᾽ άλλα.
Αφαιρώντας τους λοιπόν έτσι το λογικό ο θεός τούς χρησιμοποιεί ως υπηρέτες, 
ποιητές χρησμωδούς και θείους μάντεις, για να το καταλάβουμε καλά οι ακροατές εμείς πως δεν είναι αυτοί που μιλούν τόσο σπουδαία, οι στερημένοι το λογικό τους, αλλά, μέσ᾽ απ᾽ αυτούς, ο θεός ο ίδιος μιλάει κι απευθύνεται σε μας.
Μέγιστη απόδειξη ο Χαλκιδεύς Τύννιχος.
 Ουδέποτε ο καλός σου δημιούργησε άλλο ποίημα για το οποίο θ᾽ άξιζε να τον μνημονεύει κανένας έξω από τον παιάνα που ψάλλουν οι πάντες, τ᾽ ωραιότερο ίσως τραγούδι που έγινε ποτέ, κυριολεκτικά «δώρο Μουσών», όπως το λέει ο ίδιος.
 Με τον παιάνα λοιπόν κατέδειξε, νομίζω, σε μας ο θεός μια και καλή, 
ότι δεν είναι ανθρώπινα τα ωραία ποιήματα, ούτε ανήκουν στους ανθρώπους, παρά θεϊκά κι ανήκουν στους θεούς. 
Και οι ποιητές δεν είναι παρά διερμηνείς των θεών, στην κυριότητα καθένας τους ενός μόνο θεού. Θέλοντας να δείξει αυτά ακριβώς ο θεός, επίτηδες τραγούδησε μέσ᾽ από τον ασημαντότερο ποιητή τ᾽ ομορφότερό του τραγούδι. 

Ή θαρρείς ότι σφάλλω, Ίων;


(μετάφραση Λουκάς Κούσουλας)

Πηγή: Ανθολογία Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας


Σημείωση του Δημήτρη Σκουρτέλη:

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως η πνευματική δημιουργία δεν είναι ανθρώπινο, αλλά θεϊκό έργο. Οι Μούσες ενέπνεαν τους ποιητές, ο Διόνυσος τους δραματουργούς, ο Ερμής τους Φιλόσοφους. 
Αν οι Χριστιανοί πιστεύουν πως η Αγία Γραφή είναι θεόπνευστη, οι αρχαίοι επέκτειναν τον χαρακτηρισμό σε όλα τα πνευματικά έργα!!!
Αυτό επιβεβαιώνεται από τα ίδια τα κείμενά τους. 
Ο Ομηρος λέει καθαρά πως γράφει αυτά που του υπαγορεύουν οι Μούσες, 
ο Αισχύλος έλεγε πως εμπνεύστηκε τα πάντα όταν του εμφανίστηκε ο Διόνυσος όταν κοιμόνταν σε ένα αμπέλι, κλπ.,
 αλλά και από χρησμούς των Δελφών: «Μουσάων θεράποντα» αποκάλεσε έναν ποιητή η Πυθία, καθαγιάζοντας για πάντα την ποίηση, μια που οι χρησμοί είχαν τότε το «Αλάθητο» και η τήρησή τους ήταν υποχρεωτική.

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Ελληνικά ονόματα; Μην βγάλετε το παιδί σας Σάρα! Βγάλτε το ...οχιά!

Αν δεν βγάλετε το κοριτσάκι σας Έχιδνα,
είστε Ιουδαιοχριστιανός!
Δεν θέλει Εβραϊκά ονόματα ο κύριος Μακρής.

Αλλά μας προτείνει το εβραϊκό "Αντοναΐ" (ΑΔΩΝΙΣ) = Κύριος, Άρχοντας) καθώς και το φοινικικό "ΚΑΔΜΟΣ" που είναι παραλλαγή της ίδια ρίζας. (Τα Εβραϊκά και τα Φοινικικά είναι πολύ συγγενείς γλώσσες)
"ΝΙΣΑΙΟΣ" Νίσα ήταν μια περιοχή της Περσικής αυτοκρατορίας όπου εκτρέφονταν πολύ καλά άλογα... Μια άλλη (ίσως) Νίσα ήταν στην περιοχή μεταξύ της Φοινίκης και του Νείλου, σύμφωνα με τους Ομηρικούς ύμνους. Όσο για το προτεινόμενο όνομα "ΠΕΡΣΗΣ" έχω μόνο να πω πως ευτυχώς δεν είναι ...Εβραϊκό.


Μετά περνάει στα γνήσια Ελληνικά ονόματα. 
Για να δούμε αν θα βρούμε ... ησυχία εδώ... Ιδού μερικά από όσα Ελληνικά ονόματα μας προτείνει ο γνήσιος αυτός Έλλην:

ΓΟΡΓΩ: Ένα τέρας που σκότωσε ο Περσέας.
ΕΧΙΔΝΑ: Άλλο ένα μυθικό τέρας, αλλά και το όνομα του φιδιού οχιά.
ΓΡΥΛΟΣ...Ουδέν σχόλιον
ΗΧΩ........   "           "
ΜΟΣΧΙΝΑ: Γελαδίτσα
ΠΥΘΩΝ: Το τέρας που σκότωσε ο Απόλλων
ΤΥΦΩΝ – ΤΥΦΩΝΗ: Ο εχθρός του Δία, το αντίστοιχο του χριστιανικού Σατανά και το θηλυκό του. Επίσης η δυνατή ανεμοθύελλα.
ΧΙΜΑΙΡΑ: Άλλο τέρας, που σκότωσε ο Βελλερεφόντης.
ΨΑΜΜΗΤΙΧΟΣ: Αιγυπτιακό όνομα παραφρασμένο.

Αυτές τις "δονήσεις" όπως γράφει, θέλει να μας περάσει με τα  ονόματα που προτείνει.
Ένα παράπονο έχω: Γιατί δεν μας προτείνει και το όνομα "ΕΦΙΑΛΤΗΣ" (ο προδότης του Λεωνίδα) και γιατί παραβλέπει και το όνομα "ΜΥΙΑ" (μύγα, έτσι είπε την κόρη του ο Πυθαγόρας). Δεν είναι ελληνικά ονόματα τούτα;

Ιδού όλο το κείμενό του:


Τέλος τα Εβραϊκά Ονόματα στους Γόνους των Ελλήνων

Από Σπύρος Μακρής -  14 Νοεμβρίου 2016 5670 3
Τέλος τα Εβραϊκά Ονόματα στους Γόνους των Ελλήνων
Γράφει ο Σπύρος Μακρής

Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις, έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι. Παράλληλα είναι γνωστό πως τα ονόματα, όπως και οι λέξεις γενικότερα, «κουβαλούν» συγκεκριμένες δονήσεις και κραδασμούς που επηρεάζουν τους ζωντανούς οργανισμούς που προσδιορίζουν…

Έτσι, λοιπόν, τα ονόματα που μπορεί να έχει ο καθένας από εμάς, έχουν μία δόνηση που μας επηρεάζει σε ένα μεγάλο ή μικρό ποσοστό.

Ονόματα και ονομασίες που επιβλήθηκαν επί ποινή θανάτου, με την υποχρεωτική καθιέρωση του νηπιοβαπτισμού, από ανθρώπους που μας μισούν -κάτι που γίνεται φανερό και μέσα από τα ιερά τους κείμενα– δεν έχουν να προσφέρουν στους κατόχους τους τίποτε περισσότερο από αρνητική δόνηση και αρνητική ενέργεια.

Με βάση την λογική αυτή, θα ήταν προτιμότερο να είχαμε ελληνικά ονόματα και αυτά να δίνουμε στα παιδιά μας, συνεχίζοντας την παράδοση των αρχαίων ημών προγόνων.

diadrastika.com

ЭIЄ ΤΕΛΟΣ ΤΑ ΕΒΡΑΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. ΙΕΡΟ ΜΑΣ ΧΡΕΟΣ ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΞΗΣ ΜΟΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ. (ΜΕΝΕΛΑΟΣ) ЭIЄ

Α

ΑΒΔΗΡΟΣ – ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ – ΑΓΑΠΗΝΩΡ – ΑΓΑΥΗ – ΑΓΕΥΣ – ΑΓΗΝΩΡ – ΑΓΟΡΑΚΡΙΤΟΣ – ΑΓΗΣΙΛΑΟΣ – ΑΓΙΣ – ΑΓΛΑΊΑ – ΑΓΝΟΔΙΚΗ – ΑΓΝΩ – ΑΓΝΩΝ – ΑΔΜΗΤΟΣ – ΑΔΡΑΣΤΕΙΑ – ΑΔΩΝΙΣ – ΑΕΘΛΙΟΣ – ΑΕΛΛΩ – ΑΕΡΟΠΗ -ΑΕΡΟΠΟΣ – ΑΕΤΙΩΝ – ΑΘΗΝΑ – ΑΘΗΝΙΩΝ – ΑΙΑΣ – ΑΙΓΙΝΑ – ΑΘΗΝΑΪΣ – ΑΙΓΕΥΣ – ΑΙΓΙΣΘΟΣ – ΑΙΓΛΗ – ΑΙΓΥΠΤΟΣ – ΑΙΘΡΑ – ΑΙΑΚΟΣ – ΑΙΘΗΡ – ΑΙΛΙΑΝΟΣ – ΑΙΜΩΝ – ΑΙΟΛΟΣ – ΑΙΣΧΥΛΟΣ -ΑΙΣΩΠΟΣ – ΑΙΩΡΑ – ΑΚΑΔΗΜΟΣ – ΑΚΤΑΙΗ – ΑΚΤΑΙΟΣ -ΑΚΤΩΡ – ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ – ΑΛΘΑΙΑ – ΑΛΚΑΙΟΣ – ΑΛΚΑΜΕΝΗΣ – ΑΛΚΗΣΤΗ – ΑΛΚΕΙΔΗΣ – ΑΛΚΕΤΑΣ – ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ – ΑΛΚΙΝΟΟΣ – ΑΛΚΜΕΝΗΣ – ΑΛΚΜΗΝΗ – ΑΛΚΥΟΝΗ – ΑΜΥΝΤΑΣ – ΑΜΦΙΘΟΗ – ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ – ΑΜΦΙΚΤΥΩΝ – ΑΜΦΙΤΡΥΩΝ – ΑΝΑΚΡΕΩΝ – ΑΝΑΞΑΓΟΡΑΣ – ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ – ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ – ΑΝΔΡΟΝΙΔΗΣ – ΑΝΤΕΙΑ – ΑΝΤΑΙΟΣ – ΑΝΤΙΓΟΝΗ – ΑΝΤΙΓΟΝΟΣ – ΑΝΤΙΜΑΧΗ – ΑΝΤΙΜΑΧΟΣ – ΑΝΤΙΝΟΟΣ – ΑΝΤΙΟΠΗ – ΑΝΤΙΠΑΤΡΟΣ – ΑΝΤΙΦΩΝ – ΑΠΕΛΛΗΣ – ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΣ – ΑΠΟΛΛΩΝΕΙΟΣ – ΑΡΓΟΣ – ΑΡΕΤΗ – ΑΡΙΑΔΝΗ – ΑΡΕΙΑΝΟΣ – ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΣ – ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ -ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΣ – ΑΡΙΣΤΟΓΕΙΤΩΝ – ΑΡΙΣΤΕΑΣ – ΑΡΙΣΤΟΔΙΚΟΣ – ΑΡΙΣΤΟΜΑΧΟΣ – ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ- ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ – ΑΡΙΩΝ – ΑΡΚΑΣ – ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ – ΑΡΜΟΔΙΟΣ – ΑΡΜΟΝΙΑ – ΑΡΠΙΝΑ – ΑΡΤΕΜΙΣ – ΑΡΧΙΛΟΧΟΣ – ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ – ΑΣΠΑΣΙΑ – ΑΣΩΠΟΣ – ΑΤΤΑΛΟΣ – ΑΤΘΙΣ – ΑΤΡΕΥΣ – ΑΥΓΗ – ΑΥΞΩ – ΑΥΡΑ – ΑΦΡΟΔΙΣΙΑΣ – ΑΧΙΛΛΕΥΣ …

Β

ΒΑΥΒΩ – ΒΑΦΗΣ – ΒΑΦΥΚΛΗΣ – ΒΑΚΙΣ – ΒΑΚΧΟΣ – ΒΑΚΧΥΛΙΔΗΣ- ΒΕΛΛΕΡΕΦΟΝΤΗΣ – ΒΕΡΕΝΙΚΗ – ΒΙΑΣ – ΒΟΙΩΤΟΣ – ΒΙΩΝ – ΒΟΙΩ – ΒΟΡΕΑΣ – ΒΟΤΡΥΣ – ΒΡΑΣΙΔΑΣ – ΒΡΙΣΗΙΣ – ΒΡΟΝΤΗΣ – ΒΡΟΝΤΙΝΟΣ – ΒΡΟΤΕΑΣ – ΒΡΥΑΣ – ΒΡΥΜΗ – ΒΡΥΣΩΝ – ΒΥΖΑΣ – ΒΩΡΟΣ … …

Γ

ΓΑΙΑ – ΓΑΛΑΤΕΙΑ – ΓΑΛΗΝΗ – ΓΑΛΗΝΟΣ – ΓΑΝΥΜΗΔΗΣ – ΓΑΥΑΝΗΣ – ΓΕΙΤΩΝ – ΓΕΛΩΣ – ΓΕΜΙΝΟΣ – ΓΗ – ΓΗΡΥΟΝΗΣ – ΓΛΑΥΚΗ – ΓΛΑΥΚΙΑΣ – ΓΛΑΥΚΙΔΗΣ – ΓΛΑΥΚΟΣ – ΓΛΥΚΩΝ – ΓΝΗΣΙΠΠΟΣ – ΓΟΡΓΙΑΣ – ΓΟΡΓΟΣ – ΓΟΡΓΩ – ΓΡΑΙΚΟΣ – ΓΡΥΛΟΣ – ΓΡΥΝΕΙΟΣ – ΓΥΓΗΣ – ΓΥΗΣ – ΓΥΠΑΙΕΥΣ – ΓΥΛΙΠΠΟΣ …

Δ

ΔΑΕΙΡΑ – ΔΑΙΔΑΛΟΣ – ΔΑΜΑΣΙΑΣ – ΔΑΜΑΣ – ΔΑΜΑΣΚΙΟΣ – ΔΑΜΑΣΤΗΣ – ΔΑΜΙΣ – ΔΑΜΟΚΛΗΣ – ΔΑΜΟΦΩΝ – ΔΑΜΩΝ – ΔΑΜΟΦΙΛΗ – ΔΑΝΑΗ – ΔΑΝΑΟΣ – ΔΑΡΔΑΝΟΣ – ΔΑΦΝΗ – ΔΑΦΝΗΣ – ΔΕΙΝΟΚΡΑΤΗΣ – ΔΕΙΝΟΣΤΡΑΤΟΣ – ΔΕΙΝΩ – ΔΕΙΝΩΝ – ΔΕΛΦΙΩΝ – ΔΕΞΙΠΠΟΣ – ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ – ΔΗΛΙΟΣ – ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ – ΔΗΜΗΤΡΑ – ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ – ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ – ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ -ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ – ΔΗΜΟΦΙΛΗ – ΔΗΜΟΦΩΝ – ΔΗΜΟΧΑΡΗΣ – ΔΙΑΓΟΡΑΣ – ΔΙΗΑΝΕΙΡΑ – ΔΙΗΝΕΚΗΣ – ΔΙΗΔΑΜΕΙΑ – ΔΙΚΑΙΑΡΧΟΣ – ΔΙΚΤΥΣ – ΔΙΝΩΝ – ΔΙΟΓΕΝΗΣ – ΔΙΟΔΩΡΟΣ – ΔΙΟΚΛΗΣ – ΔΙΟΜΙΔΗΣ – ΔΙΟΝΥΣΟΣ – ΔΙΟΣΚΟΥΡΙΔΗΣ – ΔΙΟΤΙΜΑ – ΔΙΟΦΑΝΗ – ΔΙΟΦΑΝΤΗ – ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ – ΔΙΟΧΑΝΤΗ – ΔΙΦΙΛΗ – ΔΙΦΙΛΟΣ – ΔΙΩΝΗ – ΔΙΩΝ – ΔΙΩΞΙΠΠΗ – ΔΟΥΡΙΣ – ΔΡΥΑ – ΔΡΥΚΑΛΟΣ – ΔΡΥΟΠΗ – ΔΥΜΑΣ – ΔΥΝΑΜΕΝΗ -ΔΩΡΟΣ – ΔΩΤΩ …

Ε

ΕΙΡΗΝΗ – ΕΚΑΒΗ – ΕΚΑΛΗ – ΕΚΑΤΑΙΟΣ – ΕΚΑΤΗ – ΕΚΤΩΡ – ΕΛΑΤΟΣ – ΕΛΕΝΗ – ΕΛΕΝΟΣ – ΕΛΙΚΗ – ΕΛΛΑΝΙΚΟΣ – ΕΛΛΗ – ΕΛΛΗΝ – ΕΜΠΕΔΟΚΛΗΣ – ΕΝΑΡΕΤΗ – ΕΝΙΠΠΕΥΣ – ΕΝΥΩ – ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ – ΕΠΑΦΟΣ – ΕΠΙΓΕΝΗΣ – ΕΠΙΔΙΚΟΣ – ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ – ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ – ΕΠΙΜΕΝΙΔΗΣ – ΕΠΙΖΗΛΟΣ – ΕΡΑΣΤΟΣ – ΕΡΑΤΩ – ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΗΣ – ΕΡΓΙΝΟΣ – ΕΡΓΟΤΙΜΟΣ – ΕΡΕΧΘΕΥΣ – ΕΡΙΦΥΛΗ – ΕΡΜΑΙΟΣ -ΕΡΜΕΙΑΣ – ΕΡΥΜΑΝΘΟΣ – ΕΡΜΗΣ – ΕΡΜΙΟΝΗ – ΕΡΜΟΔΩΡΟΣ – ΕΡΣΗ – ΕΡΥΞΙΑΣ – ΕΡΥΞΙΜΑΧΟΣ – ΕΡΩΣ – ΕΤΕΟΚΛΗΣ – ΕΤΟΙΜΟΚΛΗΣ – ΕΥΑΓΟΡΑΣ – ΕΥΑΛΙΟΣ – ΕΥΑΝΘΗΣ – ΕΥΓΕΩΝ – ΕΥΔΗΜΟΣ – ΕΥΔΟΞΙΑ – ΕΥΔΟΞΟΣ – ΕΥΔΩΡΑ – ΕΥΝΙΚΗ – ΕΥΝΟΜΟΣ – ΕΥΗΝΟΣ – ΕΣΤΙΑ – ΕΥΘΑΛΕΙΟΣ – ΕΥΘΥΔΗΜΟΣ – ΕΥΘΥΚΛΗΣ – ΕΥΘΥΜΙΔΗΣ – ΕΥΘΥΝΟΥΣ – ΕΥΚΛΕΑΣ – ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ – ΕΥΚΡΑΤΙΔΗΣ – ΕΥΜΑΙΟΣ – ΕΥΜΑΧΟΣ – ΕΥΜΕΝΗΣ – ΕΥΜΗΛΟΣ – ΕΥΜΟΛΠΗ – ΕΥΜΟΛΠΟΣ – ΕΥΝΙΚΗ – ΕΥΝΟΜΟΣ – ΕΥΠΑΛΙΝΟΣ – ΕΥΠΕΙΘΗΣ – ΕΥΠΟΛΕΜΟΣ – ΕΥΠΟΛΙΣ – ΕΥΡΥΔΙΚΗ – ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ – ΕΥΡΙΑΔΗΣ – ΕΥΡΥΑΛΗ – ΕΥΡΥΑΛΟΣ – ΕΥΡΥΒΙΑΔΗΣ- ΕΥΡΥΔΑΜΑΣ – ΕΥΡΥΚΛΕΙΑ- ΕΥΡΥΛΟΧΟΣ – ΕΥΡΥΝΟΜΗ – ΕΥΡΥΣΘΕΥΣ – ΕΥΡΩΠΗ – ΕΥΤΕΡΠΗ – ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ – ΕΥΧΑΡΗΣ – ΕΥΦΟΡΙΩΝ – ΕΦΙΠΠΟΣ – ΕΦΡΟΝΙΟΣ – ΕΧΕΚΡΑΤΗΣ – ΕΧΙΔΝΑ …

Ζ

ΖΑΓΡΕΥΣ – ΖΑΛΕΥΚΟΣ – ΖΕΦΥΡΟΣ – ΖΕΥΞΙΔΑΜΟΣ – ΖΕΥΞΙΠΠΟΣ – ΖΗΘΟΣ – ΖΗΛΟΣ – ΖΗΝΙΣ – ΖΗΝΟΒΙΟΣ – ΖΗΝΟΔΟΤΟΣ – ΖΗΝΟΔΩΡΟΣ – ΖΗΝΩΝ – ΖΗΤΗΣ – ΖΩΙΛΟΣ – ΖΩΝΑΙΟΣ – ΖΩΟΓΟΝΟΣ – ΖΩΤΙΑΤΗΣ – ΖΩΣΙΜΟΣ …

H

ΗΒΗ – ΗΓΕΛΟΧΟΣ – ΗΓΗΜΩΝ – ΗΓΗΣΑΝΔΡΟΣ – ΗΓΗΣΙΑΝΑΞ – ΗΓΗΣΙΑΣ – ΗΓΗΣΙΠΠΟΣ – ΗΓΗΤΩΡ – ΗΓΙΑΣ – ΗΕΤΙΩΝ -ΗΛΕΚΤΡΑ – ΗΛΕΚΤΡΙΩΝ – ΗΛΙΟΔΩΡΟΣ – ΗΛΙΟΣ – ΗΝΙΟΧΟΣ – ΗΠΙΟΝΗ – ΗΡΑ – ΗΡΑΚΛΕΙΔΗΣ – ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ – ΗΡΑΚΛΗΣ – ΗΡΕΑΣ – ΗΡΙΓΟΝΗ – ΗΡΙΛΛΟΣ – ΗΡΙΝΝΑ – ΗΡΟΔΟΤΟΣ – ΗΡΟΔΩΡΟΣ – ΗΡΟΦΙΛΗ – ΗΡΟΦΙΛΟΣ – ΗΡΩ – ΗΡΩΝ – ΗΣΙΟΔΟΣ – ΗΣΙΟΝΗ – ΗΦΑΙΣΤΙΩΝ – ΗΦΑΙΣΤΟΣ – ΗΧΩ – ΗΩ…

Θ

ΘΑΛΕΙΑ – ΘΑΛΗΣ – ΘΑΛΗΤΑΣ – ΘΑΛΛΩ – ΘΑΜΥΡΙΣ – ΘΑΡΥΠΟΣ – ΘΕΑΓΕΝΗΣ – ΘΕΑΝΩ – ΘΕΛΞΙΩΠΗ – ΘΕΜΙΣ – ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ – ΘΕΟΔΗΓΙΟΣ – ΘΕΟΚΛΗΣ – ΘΕΟΚΡΙΤΟΣ – ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΣ – ΘΕΟΞΕΝΙΟΣ – ΘΕΟΔΩΡΟΣ – ΘΕΡΣΙΠΠΟΣ – ΘΕΡΣΙΤΗΣ – ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – ΘΕΣΠΙΣ – ΘΕΣΙΟΣ – ΘΕΤΙΣ – ΘΕΥΔΙΟΣ – ΘΕΩΝ – ΘΗΒΑΪΣ – ΘΗΡΙΑΜΕΝΗΣ – ΘΗΣΕΥΣ – ΘΟΗ – ΘΟΥΚΙΔΙΔΗΣ – ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ – ΘΡΑΣΥΛΛΟΣ – ΘΡΑΣΥΜΑΧΟΣ – ΘΥΕΣΤΗΣ – ΘΥΙΑ – ΘΥΜΟΧΑΡΗΣ – ΘΥΡΣΗ – ΘΥΩΝΗ …

Ι

ΙΑΚΧΟΣ – ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ – ΙΑΜΟΣ – ΙΑΠΕΤΟΣ – ΙΑΣΩ – ΙΑΣΩΝ – ΙΑΣΙΩΝ – ΙΒΥΚΟΣ – ΙΔΑΙΑ ΙΔΑΙΟΣ – ΙΔΟΜΕΝΕΥΣ – ΙΕΡΑΞ – ΙΕΡΟΚΛΗΣ – ΙΘΑΚΟΣ – ΙΘΥΚΛΗΣ – ΙΚΑΡΙΟΣ – ΙΚΕΤΑΣ – ΙΚΤΙΝΟΣ- ΙΛΙΟΝΗ -ΙΛΛΟΣ – ΙΛΛΥΡΙΟΣ – ΙΜΒΡΙΟΣ – ΙΝΑΧΟΣ – ΙΝΩ – ΙΞΙΟΝΗ – ΙΞΙΩΝ – ΙΟΒΑΤΗΣ – ΙΟΚΑΣΤΗ – ΙΟΛΛΑΣ – ΙΟΛΗ – ΙΟΝΗ – ΙΠΠΑΡΧΟΣ – ΙΠΠΗ – ΙΠΠΙΑΣ – ΙΠΠΟΔΑΜΕΙΑ – ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ – ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ – ΙΠΠΩΝ – ΙΠΠΟΣΘΕΝΗΣ – ΙΡΙΣ – ΙΣΑΙΟΣ – ΙΣΑΝΔΡΟΣ – ΙΣΘΜΙΟΝΙΚΗΣ – ΙΣΙΔΩΡΟΣ – ΙΣΜΥΝΗ – ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ – ΙΣΤΡΟΣ – ΙΤΗ – ΙΤΥΣ – ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ – ΙΦΙΚΡΑΤΕΙΑ – ΙΦΙΚΡΑΤΗΣ – ΙΦΙΤΟΣ – ΙΩΛΚΙΟΣ – ΙΩ – ΙΩΝ …

Κ

ΚΑΔΜΟΣ – ΚΑΛΑΜΙΣ – ΚΑΛΑΣ -ΚΑΛΛΙΑΣ – ΚΑΛΛΙΔΙΚΗ – ΚΑΛΛΙΚΛΗΣ – ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ – ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ – ΚΑΛΛΙΝΟΣ – ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ – ΚΑΛΛΙΜΕΔΩΝ – ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑ – ΚΑΛΛΙΟΠΗ – ΚΑΛΛΙΠΠΟΣ – ΚΑΛΛΙΣΘΕΝΗΣ – ΚΑΛΛΙΡΟΗ – ΚΑΛΛΙΣΤΡΑΤΟΣ – ΚΑΛΛΙΣΤΩ – ΚΑΛΥΨΩ – ΚΑΡΑΝΟΣ – ΚΑΡΝΕΑΔΗΣ – ΚΑΡΠΟΣ – ΚΑΡΠΩ – ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ – ΚΑΣΣΑΝΔΡΟΣ – ΚΑΣΤΩΡ – ΚΕΚΡΩΨ – ΚΕΛΕΟΣ – ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ -ΚΗΦΕΥΣ – ΚΗΦΙΣΟΔΩΡΟΣ – ΚΙΜΩΝ – ΚΙΝΗΣΙΑΣ – ΚΙΝΥΡΑ – ΚΙΝΥΡΙΣ – ΚΙΡΚΗ – ΚΙΣΙΟΣ – ΚΛΕΑΡΧΟΣ – ΚΛΕΙΝΙΟΣ – ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ – ΚΛΕΙΤΟΣ – ΚΛΕΙΩ – ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΣ – ΚΛΕΟΔΑΙΟΣ – ΚΛΕΟΔΑΜΟΣ – ΚΛΕΟΔΑΜΟΣ – ΚΛΕΟΜΗΔΗΣ – ΚΛΕΟΜΕΝΗΣ – ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ – ΚΛΕΩΝ – ΚΛΙΤΙΑΣ – ΚΛΥΜΕΝΗ – ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ – ΚΛΥΤΙΔΗΣ – ΚΛΥΤΟΣ – ΚΛΩΘΩ – ΚΝΗΜΟΣ – ΚΟΔΡΟΣ – ΚΟΙΝΟΣ – ΚΟΝΩΝ – ΚΟΡΕΝΝΑ – ΚΟΡΙΝΝΑ – ΚΟΡΙΝΝΟΣ – ΚΟΡΥΔΩΝ – ΚΟΥΡΟΣ – ΚΡΑΝΑΟΣ – ΚΡΑΤΗΣ – ΚΡΑΤΙΝΟΣ – ΚΡΑΤΥΛΟΣ – ΚΡΕΩΝ – ΚΡΙΤΙΑΣ – ΚΡΙΤΟΔΗΜΟΣ – ΚΡΙΤΟΛΑΟΣ – ΚΡΙΤΩΝ – ΚΡΟΝΟΣ – ΚΤΗΣΙΑΣ – ΚΤΗΣΙΒΙΟΣ – ΚΥΒΕΛΗ – ΚΥΔΙΑΣ – ΚΥΔΩΝ – ΚΥΜΟΘΟΗ – ΚΥΝΘΙΑ – ΚΥΨΕΛΟΣ …

Λ

ΛΑΕΡΤΗΣ – ΛΑΪΟΣ – ΛΑΚΥΔΗΣ – ΛΑΚΩΝ – ΛΑΜΑΧΟΣ – ΛΑΜΠΕΤΙΑ – ΛΑΜΠΡΟΚΛΗΣ – ΛΑΜΠΡΟΣ -ΛΑΜΠΩΝ – ΛΑΟΔΑΜΑΣ – ΛΑΟΔΑΜΕΙΑ – ΛΑΟΔΙΚΗ – ΛΑΟΘΟΗ – ΛΑΟΦΙΛΟΣ – ΛΑΣΟΣ – ΛΑΧΑΡΗΣ – ΛΑΧΕΣΙΣ – ΛΑΧΗΣ – ΛΕΑΝΔΡΟΣ – ΛΕΟΝΤΕΥΣ – ΛΕΠΤΙΝΗΣ – ΛΕΥΚΑΤΗ – ΛΕΥΚΙΠΠΟΣ – ΛΕΥΚΟΘΕΗ – ΛΕΥΚΩΝ – ΛΕΩΔΑΜΑΣ – ΛΕΩΚΡΑΤΗΣ – ΛΕΩΝ – ΛΕΩΝΙΔΑΣ – ΛΕΩΣΘΕΝΗΣ – ΛΕΩΧΑΡΗΣ – ΛΗΔΑ – ΛΗΤΩ – ΛΙΒΥΗ – ΛΙΝΟΣ – ΛΥΚΑΟΝΑΣ – ΛΥΚΑΙΟΣ – ΛΥΚΕΑΣ – ΛΥΚΙΟΣ – ΛΥΚΙΣ – ΛΥΚΟΜΗΔΗΣ – ΛΥΚΟΣ – ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ – ΛΥΚΟΦΡΩΝ – ΛΥΚΩΝ – ΛΥΣΙΑΣ – ΛΥΣΙΜΑΧΗ – ΛΥΣΙΜΑΧΟΣ – ΛΥΣΙΠΠΟΣ – ΛΥΣΙΣ – ΛΥΣΙΚΡΑΤΗ – ΛΥΣΑΝΔΡΟΣ …

Μ

ΜΑΓΝΗΣ – ΜΑΙΑΣ – ΜΑΚΑΡ – ΜΑΚΕΔΩΝ – ΜΑΝΤΙΑΣ – ΜΑΝΤΙΟΣ -ΜΑΝΤΩ – ΜΑΡΣΥΑΣ – ΜΕΓΑΚΛΗΣ – ΜΕΓΑΛΟΣΤΡΑΤΗ – ΜΕΓΑΡΗ – ΜΕΓΑΣ – ΜΕΓΑΣΘΕΝΗΣ – ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ – ΜΕΛΑΜΠΟΥΣ – ΜΕΛΑΝΘΙΟΣ – ΜΕΛΑΝΘΩ – ΜΕΛΑΝΙΠΠΙΔΗΣ – ΜΕΛΕΑΓΡΟΣ – ΜΕΛΗΣΙΑΣ – ΜΕΛΙΚΕΡΤΗ – ΜΕΛΙΣΣΟΣ – ΜΕΛΙΤΗ – ΜΕΛΠΟΜΕΝΗ – ΜΕΝΑΝΔΡΟΣ – ΜΕΝΕΔΗΜΟΣ – ΜΕΝΕΚΑΛΟΣ – ΜΕΝΕΚΛΗΣ – ΜΕΝΕΚΡΑΤΗΣ – ΜΕΝΕΛΑΟΣ – ΜΕΝΙΠΠΟΣ – ΜΕΝΤΩΡ – ΜΕΝΩΝ – ΜΕΡΟΠΗ – ΜΕΣΙΝΙΔΗΣ – ΜΕΤΩΝ – ΜΗΔΕΙΑ – ΜΗΔΕΟΣ – ΜΗΡΙΟΝΗ – ΜΗΤΙΣ – ΜΗΤΡΟΔΩΡΟΣ – ΜΗΤΡΟΚΛΗΣ – ΜΗΤΩΝ – ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ – ΜΙΚΩΝ – ΜΙΛΩΝ – ΜΙΜΝΕΡΜΟΣ – ΜΙΝΩΣ – ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ – ΜΝΗΣΙΚΛΗΣ – ΜΟΡΦΕΑΣ – ΜΟΣΧΙΝΑ – ΜΟΥΣΑΙΟΣ – ΜΥΚΗΝΗ – ΜΥΛΛΙΑΣ – ΜΥΝΗΣ – ΜΥΡΙΝΗ – ΜΥΡΜΗΞ – ΜΥΡΤΙΛΟΣ -ΜΥΡΤΙΣ – ΜΥΡΩΝ – ΜΥΡΩΝΙΔΗΣ …

Ν

ΝΑΪΡΧΟΣ -ΝΑΡΚΙΣΟΣ – ΝΑΥΚΛΕΙΔΗΣ – ΝΑΥΚΡΑΤΗΣ – ΝΑΥΜΑΧΙΟΣ – ΝΑΥΠΛΙΟΣ – ΝΑΥΣΙΘΟΗ – ΝΑΥΣΙΚΑ – ΝΑΥΣΙΚΡΑΤΗΣ – ΝΑΥΣΙΜΑΧΟΣ – ΝΑΥΣΙΝΙΚΟΣ – ΝΕΑΡΧΟΣ – ΝΕΔΩΝ – ΝΕΙΟΚΛΗΣ – ΝΕΜΕΣΗ – ΝΕΟΚΡΙΤΟΣ – ΝΕΟΠΤΟΛΕΜΟΣ – ΝΕΟΡΟΣ – ΝΕΣΣΟΣ – ΝΕΣΤΟΡΑΣ – ΝΕΦΕΛΗ – ΝΗΙΣ – ΝΗΡΕΥΣ – ΝΗΡΙΤΗ – ΝΗΡΙΤΟΣ – ΝΗΣΑΙΗ – ΝΗΣΩ – ΝΗΦΑΙΗ – ΝΙΚΑΓΟΡΑΣ – ΝΙΚΑΝΔΡΟΣ – ΝΙΚΑΡΕΤΗ – ΝΙΚΙΑΣ – ΝΙΚΟΔΩΡΟΣ – ΝΙΚΟΚΛΗΣ – ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ – ΝΙΚΟΜΗΔΗΣ – ΝΙΚΟΣΘΕΝΗΣ – ΝΙΚΩΝ – ΝΙΟΒΗ – ΝΗΡΕΥΣ – ΝΙΣΑΙΟΣ – ΝΙΣΟΣ – ΝΟΗΜΩΝ – ΝΟΜΙΟΣ – ΝΥΜΦΟΔΩΡΟΣ …

Ξ

ΞΑΝΘΙΠΗ – ΞΑΝΘΙΠΠΟΣ – ΞΑΝΘΟΣ – ΞΕΝΑΡΧΟΣ – ΞΕΝΙΔΗΣ – ΞΕΝΟΔΑΜΟΣ – ΞΕΝΟΚΛΕΙΑ – ΞΕΝΟΚΛΗΣ – ΞΕΝΟΚΡΑΤΗΣ – ΞΕΝΟΚΡΙΤΟΣ – ΞΕΝΟΦΑΝΗΣ-ΞΕΝΟΦΙΛΟΣ – ΞΕΝΟΔΙΚΗ – ΞΕΝΟΦΩΝ – ΞΕΝΩΝ – ΞΟΥΘΟΣ – ΞΥΝΟΦΡΩΝ …

Ο

ΟΔΙΟΣ – ΟΔΥΣΣΕΥΣ – ΟΙΑΓΡΟΣ – ΟΙΔΙΠΟΥΣ – ΟΙΝΕΥΣ – ΟΙΝΟΜΑΧΟΣ – ΟΙΝΟΠΙΔΗΣ – ΟΙΝΟΠΙΩΝ – ΟΙΣΤΡΟΣ – ΟΛΥΜΠΙΑΣ – ΟΛΥΜΠΙΟΣ – ΟΛΥΜΠΙΟΔΩΡΟΣ – ΟΛΥΜΠΟΣ – ΟΛΥΝΘΙΟΣ – ΟΜΗΡΟΣ – ΟΝΗΤΩΡ – ΟΝΑΣΙΑΣ – ΟΝΕΙΡΟΣ – ΟΝΟΜΑΚΛΗΣ – ΟΠΙΤΗΣ – ΟΡΕΣΤΗΣ – ΟΡΘΑΙΟΣ – ΟΡΜΕΝΟΣ – ΟΡΟΙΔΟΣ – ΟΡΤΙΛΟΧΟΣ – ΟΡΦΕΥΣ – ΟΦΕΛΕΣΤΗΣ – ΟΦΕΛΤΗΣ – ΟΨΙΜΟΣ – ΟΥΡΑΝΙΑ …

Π

ΠΑΓΚΡΑΤΗΣ – ΠΑΙΩΝΕΙΟΣ – ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ – ΠΑΛΑΙΜΩΝ – ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ – ΠΑΛΛΑΣ – ΠΑΜΦΙΛΗ – ΠΑΜΦΥΛΟΣ – ΠΑΝ – ΠΑΝΔΑΡΟΣ – ΠΑΝΔΡΟΣΟΣ – ΠΑΝΔΙΩΝ – ΠΑΝΔΩΡΑ – ΠΑΝΔΩΡΟΣ – ΠΑΠΠΟΣ – ΠΑΡΙΣ – ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ – ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ – ΠΑΣΙΘΕΑ – ΠΑΣΙΦΑΗ – ΠΑΤΡΟΚΛΗΣ – ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ – ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ – ΠΕΙΘΕΑΣ – ΠΕΙΘΩ – ΠΕΙΣΑΝΔΡΟΣ – ΠΕΙΣΙΣΤΡΑΤΟΣ – ΠΕΛΑΣΓΟΣ – ΠΕΛΙΑΣ – ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ – ΠΕΛΟΨ – ΠΕΝΘΕΑΣ – ΠΕΡΔΙΚΑΣ – ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ – ΠΕΡΙΚΛΗΣ – ΠΕΡΣΑΙΟΣ – ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ – ΠΕΡΣΕΥΣ – ΠΕΡΣΗΣ – ΠΗΓΑΣΟΣ – ΠΗΛΕΥΣ – ΠΗΝΕΛΟΠΗ – ΠΗΡΩ – ΠΙΓΡΗΣ – ΠΙΕΡΙΩΝ – ΠΙΕΡΟΣ – ΠΙΝΔΑΡΟΣ – ΠΙΤΘΕΥΣ – ΠΙΤΤΑΚΟΣ – ΠΛΑΝΗΤΙΑΔΗΣ – ΠΛΑΤΩΝ – ΠΛΕΙΣΤΟΝΙΚΗΣ – ΠΛΕΙΩΝΗ – ΠΛΗΘΩΝ – ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ – ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ – ΠΛΩΤΩ – ΠΟΘΕΙΝΗ – ΠΟΛΕΜΑΡΧΟΣ – ΠΟΛΥΑΙΝΟΣ – ΠΟΛΥΒΙΟΣ – ΠΟΛΥΓΝΩΤΗΣ – ΠΟΛΥΔΑΜΑΣ – ΠΟΛΥΔΑΜΝΕΙΑ – ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ – ΠΟΛΥΔΩΡΗ – ΠΟΛΥΔΩΡΟΣ – ΠΟΛΥΚΑΣΤΗ – ΠΟΛΥΚΛΕΙΤΟΣ – ΠΟΛΥΚΡΑΤΗΣ – ΠΟΛΥΜΗΔΗΣ – ΠΟΛΥΜΝΙΑ – ΠΟΛΥΝΕΙΙΚΗΣ – ΠΟΛΥΝΟΗ – ΠΡΑΞΙΘΕΑ – ΠΡΑΞΙΤΕΛΗΣ – ΠΡΟΜΗΦΕΥΣ – ΠΡΩΤΑΓΟΡΑΣ – ΠΡΩΤΕΥΣ – ΠΡΩΤΟΓΕΝΗΣ – ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΙΑ – ΠΡΩΤΩ – ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ – ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ – ΠΥΘΕΥΣ – ΠΥΘΩΝ – ΠΥΡΡΑ – ΠΥΡΡΑΝΘΟΣ – ΠΥΡΡΙΑΣ – ΠΥΡΡΙΜΑΧΟΣ – ΠΥΡΡΟΣ …

Ρ

ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ – ΡΕΑ – ΡΟΔΗ – ΡΟΔΙΑ – ΡΟΔΟΣ – ΡΟΔΩΠΗ – ΡΟΙΚΟΣ – ΡΑΜΦΙΑΣ – ΡΕΑ – ΡΗΓΙΛΛΑ – ΡΗΓΙΝΟΣ – ΡΗΝΗ – ΡΗΣΟΣ -ΡΗΤΟΡΙΟΣ – ΡΙΑΝΟΣ – ΡΙΝΩΝ – ΡΟΔΙΑ – ΡΟΔΕΙΑ – ΡΟΔΕΙΑΣ – ΡΟΔΟΧΡΟΥΣ – ΡΟΙΚΟΣ – ΡΩΞΑΝΗ …

Σ

ΣΑΠΦΩ – ΣΑΡΑΠΙΩΝ – ΣΑΡΠΗΔΩΝ – ΣΑΤΝΙΟΣ – ΣΑΤΥΡΟΣ – ΣΕΙΡΙΟΣ – ΣΕΛΕΥΚΟΣ – ΣΕΜΕΛΗ – ΣΘΕΝΕΛΑΟΣ – ΣΘΕΝΙΔΑΣ – ΣΙΔΗ – ΣΙΚΕΛΗ – ΙΚΕΛΙΔΑΣ – ΣΕΙΛΗΝΟΣ – ΣΙΒΥΛΑ – ΣΙΜΜΙΑΣ – ΣΙΜΩΝΙΔΗΣ – ΣΙΣΥΦΟΣ – ΣΚΑΜΩΝ – ΣΚΙΡΩΝΙΔΗΣ – ΣΚΟΠΑΣ -ΣΚΟΠΕΛΙΑΝΟΣ – ΣΜΙΧΙΑΣ – ΣΟΛΩΝ – ΣΟΦΙΛΟΣ – ΣΟΦΟΚΛΗΣ – ΣΠΕΙΩ – ΣΠΕΥΣΙΠΠΟΣ – ΣΠΙΝΘΑΡΟΣ – ΣΤΑΦΥΛΟΣ – ΣΤΕΦΩΝ – ΣΤΗΣΑΓΟΡΑΣ – ΣΤΗΣΙΧΟΡΟΣ – ΣΤΙΛΠΩΝ – ΣΤΡΑΒΩΝ – ΣΤΡΑΤΟΚΛΗΣ – ΣΤΡΑΤΟΝΙΚΗ – ΣΤΡΑΤΤΙΣ – ΣΤΡΑΤΩΝ – ΣΥΝΕΣΙΟΣ – ΣΥΡΟΣ – ΣΦΟΔΡΙΑΣ – ΣΩΚΡΑΤΗΣ – ΣΩΠΑΤΡΟΣ – ΣΩΦΙΛΟΣ – ΣΩΦΡΩΝ …

Τ

ΤΑΙΝΑΡΟΣ – ΤΑΛΩΣ – ΤΑΝΤΑΛΟΣ – ΤΑΡΣΗ – ΤΑΫΓΕΤΗ – ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ – ΤΕΙΣΙΑΣ – ΤΕΚΤΑΙΟΣ – ΤΕΚΤΩΝ – ΤΕΛΑΜΩΝ – ΤΕΛΑΥΓΗΣ – ΤΕΛΕΣΙΛΛΑ – ΤΕΛΕΣΤΗΣ – ΤΕΛΕΣΤΩ – ΤΕΡΠΑΝΔΡΟΣ – ΤΕΡΨΙΧΟΡΗ – ΤΗΘΥ – ΤΗΛΕΒΟΗΣ – ΤΗΛΕΚΛΕΙΔΗΣ – ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ – ΤΗΛΕΦΑΣΣΗ – ΤΗΛΕΦΗ – ΤΗΛΕΦΙΔΗΣ – ΤΗΛΕΦΟΣ – ΤΗΜΕΝΟΣ – ΤΗΡΕΑΣ – ΤΗΡΩ – ΤΙΜΑΓΟΡΑΣ – ΤΙΜΑΙΟΣ – ΤΙΜΑΝΔΡΟΣ – ΤΙΜΑΡΑΤΟΣ – ΤΙΜΑΡΕΤΗ – ΤΙΜΟΣΘΕΝΗΣ – ΤΙΜΟΧΑΡΗΣ – ΤΙΜΩΝ – ΤΙΜΩΝΙΔΗΣ – ΤΟΛΜΑΙΟΣ – ΤΟΛΜΗΔΗΣ – ΤΡΙΠΤΟΛΕΜΟΣ – ΤΡΟΦΩΝΙΟΣ – ΤΡΥΤΩΝ – ΤΥΝΔΑΡΗΣ – ΤΥΡΙΜΜΑΣ – ΤΥΡΤΑΙΟΣ – ΤΥΧΙΟΣ – ΤΥΦΩΝ – ΤΥΦΩΝΗ …

Υ

ΥΑΓΝΙΣ – ΥΑΚΙΝΘΟΣ – ΥΓΕΙΑ – ΥΔΡΕΑ – ΥΔΡΕΑΣ – ΥΛΛΟΣ – ΥΛΟΤΗΣ – ΥΠΑΤΗΣ – ΥΠΑΤΙΑ – ΥΠΕΡΟΧΗ – ΥΠΕΙΡΟΧΟΣ – ΥΠΕΡΙΔΗΣ – ΥΠΕΡΙΩΝ – ΥΠΕΡΕΙΑ – ΥΠΕΡΤΙΜΟΣ – ΥΠΕΡΒΟΛΟΣ – ΥΨΙΠΥΛΗ ..

Φ

ΦΑΕΘΩΝ – ΦΑΙΔΙΜΟΣ – ΦΑΙΔΡΑ – ΦΑΙΔΡΟΣ – ΦΑΙΔΩΝ – ΦΑΙΣΤΙΟΣ – ΦΑΙΣΤΟΣ – ΦΑΛΑΡΙΣ – ΦΑΛΕΑΣ – ΦΑΝΙΑΣ – ΦΑΝΗΣ – ΦΑΝΟΔΙΚΟΣ – ΦΑΝΟΚΛΗΣ – ΦΑΝΟΣΤΡΑΤΗ – ΦΕΙΔΙΑΣ – ΦΕΙΔΩΝ – ΦΕΡΕΚΥΔΗΣ – ΦΕΡΕΣΥΔΗ – ΦΕΡΟΥΣΑ – ΦΗΜΙΟΣ – ΦΗΜΟΝΟΗ – ΦΘΙΑ – ΦΙΛΑΙΝΙΣ -ΦΙΛΑΡΕΤΗ – ΦΙΛΕΤΑΙΡΟΣ – ΦΙΛΕΥΣ – ΦΙΛΗΜΩΝ -ΦΙΛΗΤΑΣ – ΦΙΛΙΝΟΣ – ΦΙΛΙΠΠΟΣ – ΦΙΛΙΣΚΟΣ – ΦΙΛΙΣΤΟΣ – ΦΙΛΛΙΣ – ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ – ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ – ΦΙΛΟΛΑΟΣ – ΦΙΛΟΜΗΛΑ – ΦΙΛΟΞΕΝΟΣ – ΦΙΛΟΠΟΝΟΣ – ΦΙΛΟΣΤΡΑΤΟΣ – ΦΙΛΩΤΑΣ – ΦΙΛΟΠΟΙΜΗΝ – ΦΙΛΩΝ – ΦΙΛΩΤΕΡΑ – ΦΙΝΕΥΣ – ΦΙΝΤΙΑΣ – ΦΙΝΤΥΣ – ΦΟΙΒΗ – ΦΟΙΒΟΣ – ΦΟΙΝΙΞ – ΦΟΡΜΙΩΝ – ΦΡΙΞΟΣ – ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ – ΦΡΟΝΤΙΣ – ΦΡΥΝΗ – ΦΡΥΝΙΧΟΣ – ΦΥΛΑΡΧΟΣ – ΦΥΛΕΥΣ – ΦΥΛΛΙΣ – ΦΥΛΩ – ΦΥΡΣΗ ΦΩΚΙΩΝ – ΦΩΚΥΛΙΔΗΣ …

Χ

ΧΑΒΡΙΑΣ – ΧΑΙΡΕΑΣ – ΧΑΙΡΕΔΗΜΟΣ – ΧΑΙΡΕΙΑΣ – ΧΑΙΡΕΣΤΡΑΤΟΣ – ΧΑΙΡΗΜΩΝ – ΧΑΛΚΩΝ – ΧΑΡΗΣ – ΧΑΡΙΔΗΜΟΣ – ΧΑΡΙΚΛΗΣ – ΧΑΡΙΛΑΟΣ – ΧΑΡΙΣ – ΧΑΡΙΝΟΣ – ΧΑΡΙΤΩΝ – ΧΑΡΙΣΙΟΣ – ΧΑΡΜΙΔΗΣ – ΧΑΡΜΟΣ – ΧΑΡΩΝ -ΧΕΙΡΩΝ – ΧΕΛΙΔΟΝΑ – ΧΕΡΣΙΑΣ – ΧΕΡΣΙΦΡΩΝ – ΧΕΙΛΩΝ – ΧΙΜΑΙΡΑ – ΧΙΟΝΗ – ΧΙΟΝΙΣ – ΧΙΩΝ – ΧΛΩΡΙΣ – ΧΟΙΡΙΛΟΣ – ΧΡΥΣΑΝΘΙΣ – ΧΡΥΣΗΙΣ – ΧΡΥΣΙΠΠΟΣ – ΧΡΥΣΟΚΟΜΗΣ – ΧΡΥΣΟΘΕΜΙΣ …

Ψ

ΨΑΛΜΑΧΑΡΗ – ΨΑΛΜΑΧΑΡΗΣ – ΨΑΜΑΘΗ – ΨΑΜΜΗΤΙΧΟΣ …

Ω

ΩΓΥΓΗΣ – ΩΓΥΓΙΑ – ΩΚΑΛΕΙΑ – ΩΚΕΑΝΙΣ – ΩΚΕΑΝΟΣ – ΩΚΕΛΟΣ – ΩΚΥΠΕΤΗ – ΩΚΥΡΡΟΗ – ΩΚΥΤΗΣ – ΩΛΗΝΟΣ – ΩΜΑΡΗΣ – ΩΡΕΙΘΥΙΑ – ΩΡΙΩΝ – ΩΡΟΣ – ΩΤΟΣ – ΩΦΕΛΙΩΝ …

Σταυρος Βαλασσης

Ανδρεας Κωνσταντοπουλος
μέσω oraiokastromekatiallo


Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Βυζάντιο, 12ος αιώνας: Η Εκκλησία τιμωρεί όσους κυνηγούν τους μάγους!

Διωγμός Χριστιανών από Εθνικούς στο Βυζάντιο; Ε, ναι.


Από την παρακάτω αφήγηση μπορούμε να κατανοήσουμε σε ποιο βαθμό οι Βυζαντινοί, ακόμα και στις υψηλότερες βαθμίδες της κοινωνίας, μέχρι και αυτό το ίδιο το παλάτι,  ήταν επηρεασμένοι από τις μαγείες και τις άλλες “Εθνικές” πρακτικές. 
Ο Αλέξιος Κομνηνός, ήταν Δούξ του Δυρραχίου, μέλος της Αυτοκρατορικής οικογένειας, απόγονος του μεγάλου ομώνυμου Αυτοκράτορα Αλέξιου του Α’, Κομνηνού, σημαντικό πρόσωπο της Αυλής, στρατηγός, ένας από όσους αντιστάθηκαν στην απόβαση του Νορμανδού Βοημούνδου στην περιοχή του.

Είχε παντρευτεί  την “Σεβαστή Κυρά” Ζωή η οποία αρρώστησε βαριά, και η ασθένειά της παρουσίασε πολλές επιπλοκές, που έκαναν τους γιατρούς να παραιτηθούν από κάθε ελπίδα για την θεραπεία της.
Τότε, στο ανάκτορο του Αλέξιου, παρουσιάστηκαν μερικοί “Εθνικοί” όπως τους αποκαλεί ο Θεόδωρος Βαλσαμών. Αγνοούμε την εθνικότητά τους, αλλά σίγουρα δεν ήταν Χριστιανοί. Οι ιστορικοί πιστεύουν πως ήταν ίσως Εβραίοι, Τσιγγάνοι ή και Μουσουλμάνοι. 
Δεν βλέπω τον λόγο να χαλάσω το χατήρι των σημερινών “Εθνικών” και να μην δεχτώ πως ήταν Έλληνες πιστοί της “Πάτριας” θρησκείας, αν και αυτοί υποτίθεται πως εξαφανίστηκαν τον 10ο αιώνα.
Αυτοί λοιπόν οι “Εθνικοί” ισχυρίστηκαν πως οι αρρώστιες της “Κυράς” Ζωής προέρχονταν από μάγια, και διαβεβαίωσαν πως μπορούσαν να τα λύσουν. 
Οι Βυζαντινοί άρχοντες, αντί να σκεφτούν πως οι ευχές της Εκκλησίας και η προσευχές τους μπορούσαν να λύσουν τα τυχόν μάγια, αντίθετα, άφησαν ελεύθερο πεδίο δράσης στους Εθνικούς μάγους. Στην συνέχεια, αυτοί οι ίδιοι έκρυψαν μέσα στο παλάτι μαγικά αντικείμενα (Κούκλες τρυπημένες με βελόνες, διάφορους άλλους μαγικούς κατάδεσμους κλπ) τα οποία δήθεν ανακάλυψαν στην συνέχεια.
Κατόπιν, άρχισαν να κατηγορούν συγκεκριμένα άτομα του περιβάλλοντος και του υπηρετικού προσωπικού του Αλέξιου και της Ζωής για μάγους. 
Αυτά τα ευυπόληπτα πρόσωπα βασανίστηκαν για να ομολογήσουν τις δήθεν μαγείες τους και πολλοί εκτελέστηκαν.
Η κατάσταση της υγείας της Ζωής, φυσικά, δεν βελτιωνόταν, και οι Εθνικοί μάγοι το έσκασαν. Η “Κυρά” πέθανε, (περ. το 1140) με το βάρος τόσων αδικοχαμένων στην ψυχή της, ενώ η Εκκλησία έριξε βαρύ επιτίμιο σε όσους επιδόθηκαν σε αυτό το “Κυνήγι μαγισσών”.
Ναι, ακούσατε καλά, η Εκκλησία επετίμησε έντονα αυτούς που κυνήγησαν όσους κατηγορήθηκαν για μάγοι.
Δεν σας τα μάθανε έτσι;
Λυπάμαι που σας ξυπνάω τόσο απότομα, αλλά διαβάζετε πολλούς Διαφωτιστές και Επανελληνιστές, και μάλλον σας έχουν ρίξει μάγια…

Δημήτρης Σκουρτέλης

Τα στοιχεία παρθηκαν από την μελέτη του Κ. Βάρζου:
“Η Γενεαλογία των Κομνηνών”

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

"Βυζαντινοί Δρόμωνες" Έκθεση ζωγραφικής του Δημήτρη Σκουρτέλη. Απολογισμός.


Η  έκθεση ζωγραφικής "βυζαντινοί Δρόμωνες" του Δημήτρη Σκουρτέλη πραγματοποιήθηκε με επιτυχία από τις 9 ως τις 15 Ιανουαρίου 2017 στον χώρο τέχνης και πολιτισμού "Πλειάδες" με την υποστήριξη της εταιρείας "Plentertainment".
Περισσότερα στοιχεία για τα βυζαντινά αυτά πολεμικά πλοία θα δείτε εδώ και εδώ.


Δημήτρης Σκουρτέλης, Μαριάννα Καστανία, Δέσποινα Κούρτη και ο κύριος "Hellenic Armors" Δημήτρης Κατσίκης.

Ο ζωγράφος -αγιογράφος Δημήτρης Σκουρτέλης.

"Η ναυμαχία των εικόνων"
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη.
Εικονομάχοι, με τον Λέοντα τον Ε',
εναντίον Ορθοδόξων
με τον Τουρμάρχη Ελλάδος Αγαλλιανό.
Άποψη της έκθεσης
με τα έργα του
Δημήτρη Σκουρτέλη


Άποψη της έκθεσης
με τα έργα του
Δημήτρη Σκουρτέλη

Άποψη της έκθεσης
με τα έργα του
Δημήτρη Σκουρτέλη

Άποψη της έκθεσης
με τα έργα του
Δημήτρη Σκουρτέλη

Άποψη της έκθεσης
με τα έργα του
Δημήτρη Σκουρτέλη

Άποψη της έκθεσης
με τα έργα του
Δημήτρη Σκουρτέλη

Άποψη της έκθεσης
με τα έργα του
Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Άποψη της έκθεσης
με τα έργα του
Δημήτρη Σκουρτέλη

Άποψη της έκθεσης
με τα έργα του
Δημήτρη Σκουρτέλη

Άποψη της έκθεσης
με τα έργα του
Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Βυζαντινός Δρόμων
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη

Λεπτομέρεια από τη:
"ναυμαχία των εικόνων"
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη.
Εικονομάχοι, με τον Λέοντα τον Ε',
εναντίον Ορθοδόξων
με τον Τουρμάρχη Ελλάδος Αγαλλιανό.

Λεπτομέρεια από τη:
"ναυμαχία των εικόνων"
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη.
Εικονομάχοι, με τον Λέοντα τον Ε',
εναντίον Ορθοδόξων
με τον Τουρμάρχη Ελλάδος Αγαλλιανό.

Λεπτομέρεια από τη:
"ναυμαχία των εικόνων"
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη.
Εικονομάχοι, με τον Λέοντα τον Ε',
εναντίον Ορθοδόξων
με τον Τουρμάρχη Ελλάδος Αγαλλιανό.

Λεπτομέρεια από τη:
"ναυμαχία των εικόνων"
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη.
Εικονομάχοι, με τον Λέοντα τον Ε',
εναντίον Ορθοδόξων
με τον Τουρμάρχη Ελλάδος Αγαλλιανό.

Λεπτομέρεια από τη:
"ναυμαχία των εικόνων"
Έργο Δημήτρη Σκουρτέλη.
Εικονομάχοι, με τον Λέοντα τον Ε',
εναντίον Ορθοδόξων
με τον Τουρμάρχη Ελλάδος Αγαλλιανό.

Άποψη της έκθεσης
με τα έργα του
Δημήτρη Σκουρτέλη